NATUUR OP ZIJN MOOIST

 

d1Het is erg groeizaam weer geweest de laatste tijd, en de vogels hebben allemaal jonkies, echt lente.

Vrijdag uitgebreid dat allemaal gaan bekijken en fotograferen. Uren over brugleuningen gehangen en in riet zitten turen.

Het leuke van vogels is dat ze bijna altijd geluid maken, dus je weet al snel waar ze zitten. Uiteindelijk komen ze dan vroeg of laat ook voor de lens, als je geduld hebt lukt dat bijna altijd.

En geduld heb ik. Over een stukje dat je in drie kwartier kan doen heb ik eergisteren 3,5 uur gedaan. En dat kost me geen enkele moeite.

Behalve de vogels zie je ondertussen ook andere dingen natuurlijk, en die heb ik er in deze post ook maar bij gezet.

De eerste is een tuinfluiter, denk ik, en de tweede een jonkie daarvan of het jonkie van een kleine karekiet.

Groetjes

rené

Jonkie van tuinfluiter of karekiet:

d2

Ik was niet de enige die ze aan het fotograferen was:

d3

Waterhoen met jonkie:

d4

 

d5

Allemaal vanaf de brug over het Amsterdam-Rijnkanaal  en de Schellingwouderbrug genomen, vergat ik nog te zeggen. Deze jongens zijn op weg naar camping Zeeburg:

d6

Onder de brug over het Amsterdam-Rijnkanaal:

d7

Die jonkies van de meerkoeten zijn echt prachtig. Ben niet zo dol op de meerkoeten zelf, tamelijk agressief volkje:

d8

 

d9

 

d10

Duidelijk familie van elkaar:

d11

 

d12

Bonte vliegenvanger?:

d13

Dezelfde:

d14

Jonkie van een bonte vliegenvanger?:

d15

Blauwtje op klaverbloem:

d16

Rietzanger?:

d17

De rietzanger, als hij dat is, doet zijn naam in elk geval wel eer aan:

d20

 Tureluur of grutto:

d21

 

d22

 

d23b

Grutto:

d24

Tureluur:

d25

Eendjes in de vlucht:

d26

Ganzen in het IJsselmeer:

d27

Heel in de verte Zeeburgereiland:

d28

Hij kreeg hem naar binnen, al kostte het enige moeite:

d29

 

d30

En de kleinere visjes waren voor het kroost:

d33

 

Geplaatst in photography | Getagged , , , | Één reactie

HEINEKEN VOGELTJES

 

hei1Opeens zag ik weer kabbelend water met prachtige spiegelingen: dit keer van de Heineken- brouwerij op de Stadhouderskade.

Ik heb de foto’s een paar dagen geleden gemaakt en gisteren GEFOPTORISEERD. Ze horen bij de mooisten die ik ooit maakte, vind ik.

Af en toe komen dingen weer terug die ik als voorbij had ervaren. Zo b.v. de plassenfoto’s die ik eergisteren maakte. Maar ook met de FOPTO’S leek ik het wel gehad te hebben, maar dat blijkt dus niet waar. Ik vond het weer hartstikke leuk.

Het zijn een soort exotische fantasie-vogels geworden, althans: dat zie IK er in: mijn nicht Hilde vond het meer vlinders.

Groetjes

rené

hei2

 

hei3

En dit is de basis-foto voor de volgende drie:

hei4

 

hei8b

 

hei9

 

hei10

 

Geplaatst in photography | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

STADSWANDELING

 

z1Als je je verveelt of gewoon iets anders aan je ogen wil dan hoef je maar de stad in te gaan: je ziet altijd van alles, het blijft genieten geblazen als je in een stad woont vind ik.

Foto’s niet helemaal in volgorde van nemen hier neergezet maar het scheelt niet veel.

groet

rené

z2

 

z3

 

z4

 

z6

 

z5

 

z8

 

z10

 

z9

 

z11

 

z13

 

z12

 

z14

 

z15

 

z7

 

z16

 

z17

 

z18

 

z19

 

z21

 

z120

 

Geplaatst in photography | Getagged , | Een reactie plaatsen

PLU’S EN PLASTIC

 

pp1Dat viel dik tegen gisteren, ik had op een tuindag gerekend maar dat zat er niet in. De plaatselijke plu- en plastic-handel floreerde. Op de eerste foto zie je het labeltje nog hangen. Maar regelmatig zag je toeristen met net aangeschafte plu’s of plastic poncho’s.

Pas om 16.30 u. ging ik de deur uit, het bleek warmer dan ik dacht en vanaf die tijd was het droog. Camera mee en naar Bever op de Stadhouderskade gelopen en me weer over van alles en nog wat verbaasd. Zo bleken de Tabacspanden bijna klaar, komt nog een blogje over. Maar nu eerst de foto’s uit mijn raam.

groet

rené

Net voordat jij aan de beurt bent wordt de laatste verkocht, ik ken dat. Maar ja, ze had al een beschermlaagje dus het maakte niet zoveel uit:

pp2

New York, de Dam en de Waag. Ach, tenslotte heette New York een tijdje Nieuw Amsterdam, dus het is wel een mooie historische combi:

pp3

Ja onder zomerjurken lopen altijd twee benen mee, en die combineren niet altijd even fijn met die jurk:

pp4

Let op de gekooide clown:

pp5

Nog te jong om te beseffen dat je in een koets moet WUIVEN:

pp6

Wat zouden we zijn zonder plastic:

pp7

Het regent in elk geval niet binnen:

pp8

Love-child droog:

pp9

Charmant ontwerpje:

pp10

Precieze verhouding tussen toeristen en locals. Ik kreeg trouwens gisteren het idee dat ik geen in Amsterdam woonachtige Nederlander was maar een LOCAL. Ik zag ook ergens een boot met daarop de uitnodiging om te varen als een local (in mijn geval is dat alleen gratis met de pont):

pp11

Een AJAX-LOCAL?:

pp12

Kijk, dit is dus een smaakvolle poncho:

pp13

Waarom zouden ze die poncho’s eigenlijk zo vaak doorzichtig maken? Nou ja, dat snap ik eigenlijk wel, daar is een markt voor. Maar waarom zou je die willen kopen als middelbare heer?:

pp15

Als je die broek BENEDEN de zakken had afgeknipt had je natuurlijk van die oncharmante pijpjes gekregen, dus dan maar zo, want die zakken heb je natuurlijk wel nodig. Of gebruiken alleen mannen zakken en is mij ontgaan dat dit de nieuwe mode is?:

pp16

In de linker zak het mobieltje, in de rechter het pakje sigaretten, en balend van de regen:

pp17

Niet op de regen gerekend, dus alles vers ingekocht:

pp18

Niet voor één gat te vangen:

pp19

Leuk kleurtje, die zal niet aangereden worden:

pp20

Marilyn kon er wel om lachen:

pp21

Hollandser kan bijna niet:

pp22

Of toch wel? Of hadden het dan tulpen moeten zijn?:

pp24

Nog steeds geen ruitenwissers:

pp23

Het dienblad dient, voor alles:

pp25

Het achterhoofd blijft droog, dat is tenminste wát:

pp26

Colbertjes zijn niet om je droog te houden, maar moeten zelf droog gehouden worden:

pp27

 

Geplaatst in photography | Getagged , , | Één reactie

TUIN EN TWISKE

 

tw1bElk jaar worden de bladeren van deze boom geheel opgegeten door kleine gespikkelde rupsjes. Het worden witte motjes met zwarte spikkeltjes. Twee tuinen verder dan mijn tuin gefotografeerd, gisteren. De rupsjes blijven altijd in die boom, maar omdat het er dit jaar erg veel zijn zijn ze ook aan de planten beneden de boom begonnen en ik vond ze zelfs in mijn eigen tuin. Die boom herstelt zich trouwens elk jaar.

Vanuit mijn tuin naar het Twiske geweest, daar zijn de paar andere foto’s van. Bijna een koekoek kunnen fotograferen, ik herken hem nu al vliegend omdat ik hem vliegend zag koekoeken.

Groet

René

tw2

Tureluur:

tw3b

Parend waterjuffer-stel gevangen in web:

tw4b

 

tw5

Tureluur:

tw6

 

tw7

 

Geplaatst in photography | Getagged , , | Een reactie plaatsen

HET “NORMALE” LEVEN

 

t1Middels de foto’s heb ik München nog even vastgehouden en verwerkt, maar dat is nu gedaan: het “normale” leven kan weer geleefd worden. Maar het maakt natuurlijk helemaal niks uit voor de manier waarop je het leven ervaart waar je bent en wat je doet. Dat is n.l. steeds hetzelfde bij mij: het groeiende besef dat alles illusie is in de zin van een tijdelijke uiting van het eeuwige en dus identificatie met je bezigheden of je tijdelijke “voedsellichaam” compleet waanzin is.  Het leven ontrolt zich zoals het zich moet ontrollen, en daar kan je het best met je tengels van af blijven. En elke ervaring die ik hier heb wijst me daar weer op, is een hulpmiddel om dat te beseffen. Het helpt daarbij wel als je met dit soort dingen bezig bent, al kun je de doorbraak niet forceren.

Ik ben op facebook geabonneerd op berichten van Adyashanti, dat is dan altijd het eerste bericht dat op mijn facebook verschijnt als ik dat open. En twee minuten geleden was dat weer zo met als eenregelige tekst:

“Whatever the image of yourself, it’s a mask and it’s hiding emptiness.”

~ Adyashanti

Gisteren lekker de hele dag in de tuin geweest. Ik hoef er bijna niks te doen omdat ik al zoveel gedaan heb. Alleen maar wat takken weggehaald die tussen mij-op-een-bank en de zon hingen.

Voor het eerst sinds tijden mijn macro-lens weer eens meegenomen: dat scheelt toch wel moet ik zeggen. De foto’s tot de mees heb ik er allemaal mee gemaakt gisteren, vanaf de mees met een andere lens éérgisteren.

groetjes

rené

Akelei:

t2

Deutzia:

t3

Clematis:

t4

 

t6

 

t7

 

t8

Bij aan de bloem van een Mierikswortel:

t10

Gebroken hartjes:

t12

Dubbel gebroken hartje, eergisteren gefotografeerd:

t19

Een jonkie, bleef op een meter van mij vandaan zitten:

t13

Waar deze nou vandaan komt…ik heb uit de wilde natuur zaadjes verzameld vorig jaar en die in de lente gezaaid, waarschijnlijk zat dit daarbij:

t14b

Weigelia:

t15

Al voordat ik naar München ging waren ze al tijden bezig wormpjes etc. naar het nestkastje te brengen, dus toen ik terug was was ik er van overtuigd dat de kleintjes uitgevlogen waren. Ik doe het nestkastje open en blijkt er één jonkie in te zitten, met zijn rug naar me toe. Hij was helemaal verfomfaaid en ik dacht dat hij achtergelaten was door zijn ouders als hopeloos project, want zo werkt dat in de natuur. Dus razendsnel het kastje weer dicht gedaan. Maar een tijdje later zag ik de volwassen mezen weer met wormpjes in de weer, dus dat verfrommelde hoort misschien bij nog niet uitgevlogen jonkies. Wel vreemd dat ze maar één jong hebben:

t18

Japanse Es. Doet het elk jaar in het begin redelijk waarna op een gegeven ogenblik de bladeren verschrompelen, gaat al een jaar of tien zo:

t16

Een uitgekomen bloem van de Deutzia: is elk jaar een lekkernij voor de slakken, die eten alleen de bloemen maar dan ook echt allemaal helemaal op:

t20

 

t21

 

t22

 

Geplaatst in photography | Getagged , , | Een reactie plaatsen

MÜNCHEN VARIOUS VOICES: 2018 EN 1997

 

vv27Zo, de laatste post over Various Voices. Je zou vanwege de veelheid aan andersoortige foto’s bijna denken dat we nauwelijks tijd hadden om te zingen, maar niets is minder waar: vier optredens en dan nog hier en daar een liedje.

De foto’s zijn deels van mezelf deels van facebook geplukt.

Ons hoofd-optreden was in de grote zaal van de Gasteig (foto zie beneden de tekst, het hotel was daar  50 meter vandaan, dat was wel luxe): daar stonden we een half uur. Maar we zongen ook een  medley op een van de twee gala’s in die zaal: n.l. op het middag-gala, terwijl we ‘s-avonds in dezelfde zaal naar het tweede gala keken. In beide gevallen trad Conchita Wurst op. Vóór ons eigen optreden stonden we in een gangetje te wachten en bleek Conchita eerder dan wij op te moeten en dus door ons koor heen naar het podium te moeten, was wel apart. Hij zag er niet uit als vrouw, alleen een beetje wapperende mouwen. Zingen kan hij echt goed, maar bij het tweede nummer denk je al: wéér een songfestivalnummer met hoge lange uithalen. Dat is jammer want met een ander repertoire zou hij een soort Michael Jackson kunnen zijn, de stem heeft hij er voor.

Verder trad ook Andreas Scholl op, de wereldberoemde countertenor met o.a. een lied van Purcell als ik het goed heb. Dat was echt prachtig!!

Voor mij was dit de tweede keer Various Voices in München: 21 jaar geleden was ik er met  de 5 STEPS TO HEAVEN. Ik kan me er nauwelijks iets méér van herinneren dan wat ik op de foto’s zie. Weet wel dat we enorme ruzie hadden en daarom niet goed zongen. Waarschijnlijk heb ik alles weggedrukt. Pas vlak voordat we naar München gingen deze keer durfde ik het nummer dat op de driedubbel-cd staat van VV 1997 te draaien. Klonk leuker dan ik dacht, hoewel ik wel hoor dat het stukken beter had gekund. Onderaan deze post kun je het horen.

groetjes

rené

De GASTEIG dus waar we optraden en waar de feesten waren:

vv1

Foto gemaakt door iemand van een ander Nederlands koor: het Herenakkoord. Op het plein voor de Gasteig:

vv2

Still uit een film van ons hoofd-optreden geloof ik, gemaakt door Joris Nees:

vv3 Hier een deel van het nummer Never Nooit Meer:

Conchita Wurst en Manoeuvre, foto gemaakt door Allard Schrijver:

vv4

Hier zaten we ‘s-avonds bij het Gala, foto is geloof ik van mezelf met mijn GSM genomen:

vv5

Hier zouden we later gaan optreden: Max Joseph Platz. Een aankondigende dame was haar tekst aan het oefenen:

vv6

En hier staan we er dus:

vv7

Vlak voor het optreden heb ik nog een foto met mijn mobieltje gemaakt van het uitzicht vanaf het podium. Dat is altijd wel gek: vooraf ben ik ontzettend zenuwachtig en druk, en op het podium is dat allemaal verdwenen en sta ik lekker te zingen, heb daar echt genoten, mooi contact ook:

vv8

Een koorlid was ernstig door zijn rug gegaan, zodanig dat hij naar het ziekenhuis moest en deels in rolstoel moest zitten. De 3 foto’s die hierna volgen net na ons optreden gemaakt:

vv9

Ben altijd dol op spiegelingen:

vv10

De Benjamin van Manoeuvre in het midden:

vv11

Na ons eigen optreden nog twee koren gezien op de Odeons-Platz, iets verderop:

vv11B

Een Japans koor uit Duitsland:

vv12

Waarschijnlijk zong haar oma mee:

vv13

 

vv14

 

vv15

En na het Japanse koor werden de microfoons geherschikt, of is het hergeschikt?,  voor het optreden van een Australisch koor:

vv16

 

vv17

En een flink deel van het gemengde koor uit Australië had er het geld en de lange reisduur voor over gehad om op het festival te komen zingen:

vv18

Een van de twee dirigenten:

vv19

 

vv20

 

vv21

 

vv22

In 1997 heb ik met de close-harmony-groep 5 STEPS TO HEAVEN ook meegedaan aan Various Voices in München. Ons optreden was in de Carl Orff zaal van de Gasteig:

vv5st

Grappig was dat ik nog een foto vond van onze bas en lage bariton die indertijd met het bord met onze naam er op uit dezelfde deur kwamen als Arie van Manoeuvre die óns bord van Manoeuvre nu droeg:

vv26

We hadden een hele outfit op het toneel: ik had pijen gemaakt waar we mee opkwamen als monniken met kappen over het hoofd om die na een lied uit te gooien waarbij deze outfit te voorschijn kwam. Ik had bloemenslingers van plastic bloemen gemaakt (die heb ik nog steeds) en voor plastic fruit gezorgd voor op de hoofden van bas en bariton. En natuurlijk mijn zingende zaag meegenomen. Onze lage bariton had speciaal voor de gelegenheid mijn ukelele leren bespelen:

vv23

Hieronder op het driehoekje op de lijn klikken om het liedje dat op de driedubbel-cd van Various Voices 1997 terecht is gekomen te horen:

 

vv24

 

Geplaatst in photography | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

MÜNCHEN: IMPRESSIE VAN HET CENTRUM

 

stad1Ik vond München een schitterende stad, zelfs een beetje Parijzig. Maar net als bijna alle Duitse steden ook een beetje clean zodat de sfeer van Parijs voor mij niet gehaald werd.

En wat ik niet wist: ongelooflijk toeristisch. Als je nagaat dat er meer dan 3000 homo’s van buiten de stad rondliepen en je er daarvan maar af en toe een groepje zag omdat ze in het niet verdwenen bij de andere toeristen snap je dat. Ik moest een beetje aan Praag denken: daar ben ik 1,5 dag geweest maar het toerisme kwam me daar al snel de neus uit omdat het de stad overheerste. Hier had ik bijna hetzelfde gevoel. Beetje zoals op de wallen hier in Amsterdam.

Hoewel ik me heb geconcentreerd met de foto’s op de mensen heb ik toch ook de gebouwen die ik mooi of imposant of anderszins interessant vond gefotografeerd, daar is deze post op gebaseerd.

Nog een blogje over het koorgebeuren in München is het plan en dan heb ik het wel weer gehad.

groetjes

rené

stad2

 

stad3

 

stad4

 

stad5

 

stad6

 

stad7

 

stad8

 

stad9

 

stad10

 

stad11

 

stad12

 

stad13

 

stad14

 

stad15

Gedenk-monument voor de slachtoffers van de  nazi’s:

stad16

 

stad17

De mevrouw rechts  die het Michael Jackson monument aan het bijhouden was vroeg ik of de toondichter, waarvan de sokkel dus gebruikt als Jacksons monument, nog iets met Michael Jackson zelf te maken had maar dat bleek niet het geval. Dat juist hier dit monumentje was gemaakt, illegaal neem ik aan maar gedoogd, komt omdat MJ hier schuin tegenover altijd zijn hotel had als hij in München optrad:

stad18

 

stad19

 

stad20

 

stad21

 

stad22

Hier komt een enorme fontein:

stad23

 

stad24

 

stad25

 

stad26

 

stad27

Vanaf het langgerekte park panorama van het centrum: rechtsboven de Englischer Garten waar je bloot kan liggen:

stad28

 

Geplaatst in photography | Een reactie plaatsen

MÜNCHEN: MENSEN

 

mm1Ik ben nooit zo van de poseer-foto’s. Het liefst neem ik mensen die zich er totaal niet van  bewust zijn dat ze gefotografeerd worden. Dan zijn ze het meest zichzelf en dat is wat ik het interessants vind om te laten zien. Nou kan je daar best wat op afdingen, want als je een goede portret-fotograaf bent kan je ook heel precies het karakter van iemand laten zien, ook al poseert die. Maar dat is dus niet de weg die ik daarin kies.

Ik vind het heerlijk om een stad door te lopen en de variëteit van het stadsleven te zien en vast te leggen, me telkens verbazend over de enorme verscheidenheid van uitingen en karakters. Nu ook weer in München, het was echt genieten, al was niet alles leuk wat ik zag: bedelaars en zwervers b.v. zijn niet “leuk” maar zijn toch onderdeel van de stad en horen er bij, kennelijk. München is een rijke stad, en ik heb zo’n idee dat je in deze tijd óf echt helemaal mee kan doen met wat er in de maatschappij gebeurt en het helemaal moet maken in de rat-race, óf dat je er helemaal buiten valt en de eindjes amper aan elkaar kunt knopen of erger. Dus dat de verschillen tussen rijk en arm alleen maar toenemen.

Nog even wat dat poseren betreft: als je mensen vráágt of je ze mag fotograferen heb je wel contact met die personen natuurlijk. Ik vraag dat dus zelden, maar deze keer gebeurde het toch twee keer waarvan één keer niet met een vooropgezet plan: op de Mariënplatz zag ik een groepje Japanse dames die ik van een afstandje aan het fotograferen was. Dat zagen ze en dat vonden ze zo leuk dat ze voor mij op een rijtje gingen staan. En toen wilden ze mij dus fotograferen tussen hen in. En iedereen wilde dat met haar eigen mobieltje. En toen ze dat alle tien gedaan hadden maakte ik duidelijk dat ik ook een foto wilde met mijn camera genomen waarop ik tussen hen in zat. Het kostte enige tijd voordat ik mijn camera aan een dame had uitgelegd omdat mijn Japans net zo goed was als hun Engels, maar uiteindelijk lukte het.

De tweede poseer-foto is van een man en zijn kind, vanwege de schaduwen vroeg ik dat. Ik kreeg zijn kaartje en ga de foto nog sturen. Hij bleek holistisch therapeut zag ik pas thuis.

Groetjes

rené

 

mm2b

 

mm3b

 

mm4b

 

mmens

 

mm31

 

mm6

 

mm30

 

mm9

 

mm11

Dit is de holistische therapeut in een sabbatical die ik daar tegenkwam en vroeg te poseren dus. Hij heeft ondertussen de foto ontvangen:

mm12

 

mm13

 

mm26

Speelde goed. Heet Ralph Kiefer:

mm15

 

mm16

Demonstrantes voor gerechtigheid voor de Palestijnen:

mm17

Een keurige meneer die dit kennelijk nodig heeft. Zo’n grijper is wel hygiënisch, nooit gezien, vond het wel inventief, al wordt je hier natuurlijk niet vrolijk van:

mm18

 

mm19

 

mmens2

 

mm20

 

mm21

Toegang tot het langgerekte park beginnend met de Englischer Garten waar je in je blootje kan liggen, wat ik ook even gedaan heb, terwijl het heel openbaar is: de geklede badgasten gewoon een eindje verder op het gras:

mm22

 

mm23

 

mm23b

 

mm24

 

mm25b

 

Geplaatst in photography | Getagged , | Een reactie plaatsen

NATUUR LANGS DE ISAR IN MÜNCHEN

 

nat1

Omdat ik mijn echt telelens niet bij me had was ik er de eerste keer niet alert op, maar bij de tweede wandeling langs de Isar kon ik er niet omheen: ik MOEST natuur fotograferen, met name de vogeltjes.

Dat ging minder goed met de lens die ik er op had zitten, maar met enige kunstgrepen is het toch nog wel wat aardigs geworden, hoewel het niet haalt bij de kwaliteit die je met een echte tele kan bereiken.

Bovendien: zo erg veel tijd had ik nou ook weer niet: we hadden vier optredens op podia, en ook op het festivalterrein nog wat gezongen als flashmob, maar dat was meestal kort voor een optreden.

Als ik zo terug kijk op die 5 dagen, met name als ik naar mijn foto’s kijk, is er wel heel wat gebeurd, het was erg gevariëerd. En de foto’s van de stad moeten nog komen!

De eerste vogel is trouwens een kramsvogel.

Groetjes

rené

nat2

 

nat3

 

nat4

Mandarijneend. Ik zat op de terugweg toevallig naast een koorlid die vogelaar bleek en die mandarijneenden maar niks vond omdat ze niet endemisch zijn, n.l. uit Azië afkomstig. Maar net als de halsbandparkieten vind ik ze er gewoon bij horen want ze zijn er nu eenmaal. Net als dat ik in principe niet weiger patat te eten omdat de aardappel niet endemisch is, n.l. uit Zuid-Amerika afkomstig:

nat5

Zingende vink:

nat6b

Ik hoorde een raar geluid en heb erg mijn best moeten doen om de vogel die dat geluid maakte te zien. Bleek het een specht te zijn!! Hoe vaak heb ik die niet gefotografeerd, en nooit geweten wat voor geluid hij maakte, wel natuurlijk het timmeren op de basten van bomen, maar zijn keelgeluid nooit bewust gehoord:

nat7

 

nat8

 

nat9

Kindermenuutje:

nat10

 

Geplaatst in photography | Getagged , , , , | Één reactie