AMSTERDAM-KRIMPEN-AMSTERDAM

 

kr1Foto’s allemaal uit de auto genomen op de snelweg naar Krimpen aan den IJssel en van Vianen weer terug naar Amsterdam. Het stuk langs de Lek komt nog, dat zou weer teveel worden.

De eerste foto van dat ronde hotel is inderdaad de eerste foto die ik nam, en van hetzelfde hotel een uur of 7 later bijna de laatste maar ik zet hem hier als laatste neer, dan is de cirkel rond zal ik maar zeggen.

Groet

rené

Wilnis, zag ik op de kaart:

kr2

 

kr3

 

kr4

The wall. Daar neergezet door ene Louwman. Vandaar dat het niks geworden is, zei Jan vriendelijk:

kr5

Wij zaten in dat rode autootje, ik heb hem wat opgelicht (een vorm van oplichting dus):

kr6

 

kr7

Ben nog altijd verbaasd hoe goed dat werkt:

kr8

 

kr9

 

kr10

 

kr11

 

kr12

Ik ben blij dat ik met mijn volkstuin iets verder van de weg zit:

kr13

Rhinocerossen, je vraagt je wel af wie dat maakt en waarvoor::

kr14

Echte schapen:

kr15

Nachtelijke spuitarbeid:

kr16

 

kr17

Stormvloedkering in de IJssel, wist niet eens dat die bestond:

kr18

 

kr19

Ontwerp-kerk:

kr20

Hier ongeveer gingen we de A2 weer op na een heel stuk over de lek-dijk gereden te hebben:

kr21

 

kr22

 

kr23b

 

kr23

 

kr24

 

kr25

 

kr27

 

Geplaatst in photography | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

HOEKSART: MIJN NICHT HILDE

 

ha1bMijn nicht Hilde Hoekstra, haar moeder was een zus van mijn vader en heette Dini Louman, schildert en is daarbij erg innovatief met verfmaterialen: ze mengt de verf b.v. met was om een bepaald effect te krijgen, ze werkt met glazuur om weer een ander gewenst resultaat te veroveren, want zo mag je dat wel noemen, etc.

Momenteel heeft ze een tentoonstelling in Krimpen aan den IJssel, en dat is ver weg. Ik vroeg haar waarom ze juist daar exposeerde terwijl ze in Amsterdam woont, en ja, dat ging inderdaad via bekenden en toevalligheden, en het was bovendien gratis. Als je in galeries hangt moet je minstens 50% aan de galerie-houder betalen als je wat verkoopt, en andere locaties vragen geld om er te hangen, zoals ik weet van mijn tentoonstelling in de Amstelkerk. Hier was het gratis, het hangt er mooi en er komen heel wat Krimpenaren want het is een cultureel centrum: de Tuytert.

Maandag ontving ze daar een aantal gasten die niet op de opening waren geweest, en daar waren Jan en ik er twee van. Ze maakt hele mooie dingen, maar ik was nog eens extra gemotiveerd om er te gaan kijken omdat ze door twee foto’s van mij, die ze op mijn blog gezien had, geïnspireerd was geraakt en daar één schilderij van had gemaakt.

Ik had dat al op haar site gezien maar het was in werkelijkheid nóg mooier. Jan heeft een foto gemaakt met dat schilderij en Hilde en mij er naast, dat is de eerste foto. Ik ben niet kapitaalkrachtig genoeg om kunst te kopen, maar misschien gaat er een canvas-print van komen, een foto op canvas afgedrukt, dat is dan betaalbaarder.

Ik zet een foto, die van de man die over zijn eigen schaduw heen springt, onder de foto van haar schilderij.

Nog een observatie die ik al eens vaker hier te berde heb gebracht: schilderijen die naar foto’s zijn gemaakt herken je altijd, ik althans wel: op de een of andere manier is dan het perspectief “te” perfect.  Anyhow, je ziet het gewoon, en dat is bij deze ook weer het geval. Ik ken alleen één schilder die perspectivisch zo perfect schildert naar eigen waarneming dat ik wel eens tegen hem gezegd heb uit de gein: kan je niet beter een foto maken, dan ben je eerder klaar. Het is een stadsschilder die ik al vaak heb gefotografeerd, en blogjes over gemaakt, ik zal eens kijken of ik iets van hem kan vinden. NOU DAT BLEEK EEN FLUITJE VAN EEN CENT: ZIE HIER

groetjes

rené

PS :als je in de zoekbalk op facebook  HOEKSART  intikt kom je op haar facebook pagina waar ze o.a. haar werkprocessen toont. En als je met een bepaalde app hieronder voor dat vierkantje je telefoon houdt kom je op haar website. Tot mijn eigen verbazing werkt het op mijn telefoon, een wonder van techniek vind ik dat:

ha555

Dit is dus dat prachtige schilderij geïnspireerd op twee foto’s van mij:

ha2

Op 17 januari 2011 plaatste ik de volgende foto, uit mijn raam genomen ten tijde van de eerste herprofilering van de St. Antoniesbreestraat die een aantal jaren eerder (2005?) plaats vond: OVER JE EIGEN SCHADUW HEEN SPRINGEN, heet dat blog, zie HIER:

schdw

 

ha4

 

ha5

 

ha6

 

ha9

 

ha7

 

ha8

Het blijkt trouwens dat Hilde op drie foto’s haar schilderij entte, hier de andere twee foto’s:

hilde1

 

hilde2

 

Geplaatst in photography | Getagged , , , , | Één reactie

VLIEGENBOS VANDAAG

 

vl1Het gaat winters worden, maar nu nog even de herfst.

Vandaag in het Vliegenbos, sprookjesachtig mooi.

Groetjes

rené

vl2

 

vl3

 

vl3b

 

vl4

 

vl5

 

vl6

 

vl6b

 

vl7

 

vl18

 

vl8

 

vl13

 

vl16

 

vl7b

 

vl17

 

Geplaatst in photography | Getagged , , | Een reactie plaatsen

DE 4 STEPS: TERUGBLIK

 

steps7foto van Gilbert Dumas

Zo langzamerhand begint muziek toch weer een rolletje te spelen in mijn leven. Sinds een jaar zit ik in een koor en heb zelfs een liedje voor het koor hertaald, al vindt een gedeelte van het koor dat vooralsnog te heftig om te zingen.

In februari ga ik een weekje een vakantie-achtige zangworkshop volgen in Kaap-Verdië. Met dezelfde dame die dat organiseert, Elly Machtel, heb ik al drie keer zo’n week meegemaakt, twee keer in Spanje en een keer in Marokko. Altijd leuk, behalve dat ik in Marokko een pols brak, dat was wat minder. Ik weet nog niet wat ik ga zingen, maar dat is dus ook weer een stimulans om een richting te zoeken.

Maar er komen ook weer allerlei dingen boven die ik vroeger gedaan heb, ben echt aan het terugblikken. Gisterenavond vond ik allerlei live-opnamen van de 4 STEPS, de close-harmonygroep waar ik in zat. En tot mijn stomme verbazing kon ik die hier neer zetten, terwijl de lange optredens grote bestanden zijn.

Eentje was van een optreden in een kapelletje in Parijs. Ik weet DAT we het gedaan hebben, maar heb er geen herinneringen aan. WEL daarentegen van daarna: we zijn toen naar een gay-piano-bar gegaan, le Piano Zinc, en hebben daar gezongen en dat was echt hilarisch. Er was 1 microfoon voor ons vieren, en de eigenaar hield die bij degene waarvan hij dacht dat die een beetje de lead had. Ongelooflijk gelachen.

Het optreden in dat kapelletje staat hieronder en duurt 3 kwartier, dus daarom heb ik er maar een liedje vóór gezet dat maar iets meer dan drie minuten duurt, n.l. van een radio-optreden. Daarvan weet ik niet eens meer dat we dat gedaan hebben, werkelijk geen enkele herinnering aan. En onderaan dit blog staan ook wat liedjes apart, eigenlijk is dat handiger want dat zijn tevens de mooiste liedjes.

Foto 1 is zonder Elliot Rubin, onze pianist en arrangeur die werkelijk briljant was en zonder wie de 4 STEPS niet had bestaan. Ik heb geen goede foto van ons MET hem, dus de derde foto in dit blog is van de tweede samenstelling van de 4 STEPS waar ik wél een goede foto met hem van heb.

groetjes van rené

steps2

 

——————————————————————————————————————-BABY YOUR MOTHER (3,5 minuut) gezongen in het radio-programma Café op 2. In de eerste samenstelling met Dico):

O ja, de presentatrice had het over ons televisie-debuut: één liedje in de weergave van het AIDS-benefietprogramma in de Beurs van Berlage, zie HIER. Op de CD zijn we niet gekomen vanwege een ruzie tussen onze pianist-arrangeur en de organisator van dat concert.

Dat concert werd trouwens gepresenteerd door Willem Nijholt en die had op het podium een live-telefonisch gesprek met Björn van ABBA. Toen hij het podium af kwam was ik de eerste die hij tegen kwam en daarom blies hij bij mij stoom af:”ik heb helemaal NIKS van die man kunnen verstaan, ik zei maar wat, kon echt geen gesprek voeren” brieste hij. Toen ik hem jaren later een keer in de Damstraat zag lopen op weg naar zijn dokter sprak ik hem aan en vertelde dat verhaal, maar hij kon er zich niks meer van herinneren.

——————————————————————————————————————

 

OPTREDEN 4 STEPS (in de eerste samenstelling met Dico) IN EEN KAPEL IN PARIJS (duurt 3 kwartier):

——————————————————————————————————————

 

Hier een foto in de tweede samenstelling met Quino in de plaats van Dico, en dus met pianist/arrangeur Elliot Rubin die bijna nergens op foto’s staat wat ik achteraf heel raar vind:

steps1

 

——————————————————————————————————————

En hier een lange opname van een optreden in Hamburg. Werkelijk hilarisch was een liefdesduet tussen onze bas Steef en onze tenor Gerrit-Jan. De eerste is 2 meter lang en Gerrit-Jan was 1,68 meter:

Omdat we toentertijd nog geen groot repertoire hadden en we toegiften moesten geven hebben we maar liefst VIER nummers herhaald die we al gezongen hadden.

——————————————————————————————————————

Op het Concours de la Chanson in de Kleine Comedie, gepresenteerd door Hans van Willigenburg, behaalden we de tweede plaats met o.a. het nummer BOUM:

steps5Hier dat nummer Boum:

—————————————————————————————————————–

In de tweede samenstelling met Quino Broer van Dijk:

steps3

Idem:

steps4

En hier EERDER GEPLAATSTE FILMPJES van liedjes die ook boven audio te horen zijn:

Eine Kleine Frühlingsweise: zie HIER

Ein Freund: zie HIER

Die Liebe ist Schuld daran: zie HIER

In einem kühlen Grunde: zie HIER

Dit is niet echt een filmpje maar een opeenvolging van foto’s. Wat mij betreft is dit ons topnummer. Het werd op de begrafenis van Gerrit-Jan gedraaid en toen kwam er werkelijk een waterval uit mijn ogen, kan het trouwens nog steeds niet horen zonder dat mijn ogen gaan branden. Gerrit-Jan was de eerste dode die ik ooit zag, ik stond werkelijk vastgeplakt aan de muur van angst. Op het AIDS-benefiet in de beurs van Berlage wist hij dat hij AIDS had, maar wij niet want hij heeft het tot het laatst aan toe tegen niemand gezegd; moet erg eenzaam zijn geweest en heftig om daar te zingen.

En AUDIO:

Amsterdam huilt:

Je chante: (het enige liedje waarin ik de lead had)

Somewhere:

Waar is de zon:

Outfit van WAAR IS DE ZON:

steps8

Optreden in de casibo van het Vondelpark:

steps9

 

Geplaatst in photography | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

HERFST: OOSTERPARK

 

o1Dit was qua herfst en foto’s wel een topweek. Al lijkt het nu toch echt voorbij: het is gaan regenen in de regen zijn de kleuren sowieso wat fletser, maar de bladeren verliezen nu waarschijnlijk in hoog tempo hun felle kleur en vallen af.

Maar wat was het mooi, echt genieten. Dit zijn foto’s van het Oosterpark, gemaakt toen ik daar langs kwam op weg naar Frankendael. Het zijn wel iets teveel aalscholver-foto’s, maar ja, dat is mijn favoriete vogel, en dan mag het.

We zijn trouwens al op de helft van de herfst, en nog geen echt binnenblijf-weer gehad, we mogen niet mopperen.

En dat doe ik dus ook niet.

groetjes

rené

o16

 

o3

 

o8

 

o7

 

o6

 

o5

 

o9

 

o10

 

o13

 

o12

 

o15

 

o14

En tenslotte TOCH nog een keer een aalscholver:

o17

 

Geplaatst in photography | Getagged , , , | Één reactie

HERFST: NATUUR IN FRANKENDAEL

 

f1Maandag kwam ik per ongeluk in Frankendael terecht en was werkelijk helemaal verbijsterd hoe mooi dat is in de herfst. Het is een park met hier en daar “echte” natuur, en dat gedeelte heb ik hier proberen weer te geven.

Omdat de zon maandag niet scheen ben ik er gisteren naar terug geweest omdat het toen wél heel zonnig was, maar dat viel toch wat tegen omdat hij al te laag stond. Ik wilde een paar bomen met fel rode bladeren in zonlicht fotograferen, maar was daar dus te laat voor. Gelukkig waren ze ook in bewolkte omstandigheden erg rood, ik denk dat je op de foto het verschil eigenlijk niet ziet.

groetjes

rené

f2

 

f3

 

f4b

 

f9

 

f5b

 

f7b

 

f8

 

f11

 

f10

 

f12

 

f13

 

f14

 

f6

 

f15

 

f16

 

f19

 

f20

 

f21

 

f22

 

f23

 

f24

 

f25

 

f26

 

f27

 

Geplaatst in photography | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

STRAND VAN ZANDVOORT MET ZONSONDERGANG

za1Gisteren naar het strand van Zandvoort geweest. Daar kwam ik aan om 13.00 u. en ging er pas weg om  17.45 u., na de zonsondergang. Heerlijke temperatuur en weinig wind, bijna tot het strand van Noordwijk gelopen.

Een van de mooiste zonsondergangen die ik ooit zag: ongelooflijk rood. En daar veel teveel foto’s van gemaakt. Iedereen stond trouwens te fotograferen, het was ook spectaculair mooi.

groetjes

rené

 

za2

Ik zag nog een paar mensen de zee in gaan, zelf een blote:

za3

 

za4

Ook Zandvoort heeft zijn pontsteiger. Ik bedacht trouwens net een mooie voor die in Amsterdam: DE KAKSTOEL:

za5

Waterfiets:

za6

Engelenvleugels:

za9

Hoge nood:

za11

 

za12

 

za13

 

za15

 

za16

 

za17

 

za18

 

za19

 

zo1

 

zo2

 

zo3

 

zo4

 

zo5

 

zo6

 

zo7

 

zo8

 

zo9

 

zo10

 

zo11

 

Geplaatst in photography | Getagged , | Één reactie

MIJN ZINGENDE ZAAG: EEN TERUGBLIK

 

zz1Dit was een soort publiciteits-foto, gemaakt in het trapgat van mijn woning in de Ruyschstraat waar ik een gordijn had in het trapgat vanwege de tocht.

Ik weet niet hoe het komt maar opeens ben ik met zaag-foto’s en opnames bezig. Tot ik in 1999 met zingen stopte, van de ene op de andere dag, heb ik daar ontzettend veel plezier aan beleefd. Meer nog dan aan mijn solo-optredens met mijn serieuze liedjes omdat ik bij die zaag-optredens niet zo bang was dat ik niet goed zou zingen, want dat was daarbij minder belangrijk, het ging toch meer om de act.

Ik gebruikte allerlei attributen zoals b.v. cocosnoten bij de Postiljon om paardenhoeven na te doen, maar ook een pruik, een roze bril en nog zo wat. Een hele koffer vol van dat soort spullen heb ik een aantal jaren geleden aan Willem Blootvoet, marktkoopman die ik goed ken en waarmee ik ooit een liedje maakte over Job Cohen, cadeau gedaan. Net als mijn gitaar en mijn saxofoon.

Ik ben echt ontzettend verbaasd wat ik allemaal zie en hoor. Bijvoorbeeld dat ik ALLE begeleidingen van die zaagliedjes zelf op de synthesizer heb gemaakt. Ik kan niet piano spelen maar wel noten lezen, dus ik speelde dat maat voor maat in en zei dan tegen die synthesizer dat hij dat precies op de tel moest zetten, en dat deed hij. Maar ook al die attributen die ik maakte of vond, en die vertalingen en interpretaties.

Het was echt een feestje om dit blog te maken.

Groetjes

rené

PS: om de liedjes te horen moet je op de driehoekjes DUBBELklikken.

Hier zing ik “DE ROZE BRIL”,  mijn “vertaling” van “LA VIE EN ROSE”:

zz2Hier een AUDIO-opname van DE ROZE BRIL:

 

En hier speel ik DE POSTILJON, zie ik aan de door mijzelf persoonlijk doorgezaagde (met een figuurzaag) cocosnoot.

Locatie is mijn toenmalige stamkroeg de SHAKOO aan het ‘s-Gravelandseveer. Ik heb daar een paar keer opgetreden en ook een liedje over dat café gemaakt:

zz3En hier is de POSTILJON te horen, een ongelooflijk moeilijk nummer want ik moest steeds wat anders pakken: en soms tegelijk zingen en zagen:

Ik heb met Gerrit-Jan Sap, de tenor van onze Close-Harmony-Groep de 4 STEPS die aan AIDS overleed, een Franstalig programma gemaakt onder regie van Marcel Sijm ( of Juan Tages, begin te twijfelen: blijkt de laatste, vertelde Piet Capello, die ons nota bene op piano heeft begeleid wat ik ook vergeten was, op facebook) waarin ik behalve zaag ook saxofoon en gitaar speelde. Het masker is door Fré Pattipilohy gemaakt, het is een zwaan die ik op mijn hoofd zette als ik Le Cygne (de Zwaan) van Saint Saëns speelde op de zaag. Piet zei dat het programma o.a. 1 x in OCCII en daarna 1 x in het Pleintheater is gedaan. het programma heette “Parlez Moi D’Amour”:

zz4Van Le Cygne heb ik helaas geen opname, maar Lily Marlene is ook leuk (mét bijpassend kinder-xylofoontje) en past mooi in de sfeer van wat we daar deden:

Dit is wel het mafste waar ik ooit aan mee gedaan heb. Het was een krankzinnig bewegingsstuk van Manita Bruinenberg getiteld “Ik Snij De Ui Tot Jij Huilt”. Ik had maar een klein, edoch leuk rolletje. Ik moest als circusdirecteur opkomen en een paar maten op de zaag spelen waarna ik werd dood geschoten. Op het laatst moest ik ook nog iets op een trampoline doen, maar ik herinner me dat ik toen vreselijke rugpijn had en een beetje speelde dat ik woest op en neer ging op dat ding terwijl ik nog geen 5 cm omhoog ging:

zz5

Een keertje aan een travestie-gebeuren in Toomler’s aan het MAX EUWE-plein meegedaan. De zingende zaag haalde ik uit mijn decolleté, herinner ik me nog:

zz6

Hier speel ik in de kleine zaal van het CONCERTGEBOUW, ja ja. Een rijke kennis waarmee ik toen kort in een koortje zong had die zaal afgehuurd en liet allerlei mensen die hij kende daar optreden. Hij zong zelf natuurlijk ook:

zz8Ik weet zeker dat ik PARLEZ MOI D’ AMOUR speelde maar daar heb ik geen opname van. Wel van BEN JE EENZAAM VANNACHT dat ik daar waarschijnlijk ook speelde, en dat heb ik wel en staat hier onder:

Nog een andere act die ik deed in Toomler’s, geen idee meer wat:

zz7Het moet een nummer over schoonmaken geweest zijn maar hoe ik mijn hersens ook pijnig, ik weet het me niet meer te herinneren. Het is vast niet DE OUWE JACOB GEWEEST, maar misschien ook wel, daar heb ik in ieder geval een opname van. Ik speelde de oude jacob die zo boos is dat zijn dochter zo laat op bezoek komt dat hij zich dood houdt, dat maakte ik duidelijk door de laatste strofen met de ogen dicht te zingen en dan op het einde één oog even open te doen:

Groot podium, maar ik herinner me er niks meer van. heel in de verte zegt een stemmetje dat het op de Dam was, maar geen idee in het kader waarvan:

zz9

Fré Pattipilohy organiseerde in zijn huis aan de Amstel muziekmiddagen. Hier speel ik met de jong overleden bassist Theo Hoogstins:

zz18

Als je het theater kent kan je het haast niet geloven maar dit was in het Pleintheater dat geheel in kerststemming was gebracht, met stoeltjes en tafeltjes vóór de tribune voor de kerstshow van Molly Strichnine, die mij hier aankondigt in mannenkleren, wat bij Gert een zeldzaamheid is op het toneel. Het blijkt, volgens Piet Capello, in OCCII te zijn geweest, hoewel ik zeker weet dat ik bij Molly ooit in een kerstshow zat in het Pleintheater, maar dat was dus een andere keer:

zz10

Koninginnedag:

zz11

In Leewarden had ik met Alfred Stücki een act als Bernard en Juliana. Ik had een soort opklaptent gemaakt van een droogmolen, die hoefde je alleen maar open te klappen en je had ruimte om je om te kleden, erg handig, dacht ik. Toen ik aan het zagen was begon het publiek opeens erg hard te lachen. Ik dacht, het is misschien wel leuk wat ik doe, maar ook weer niet zó leuk. De omkleed-tent bleek omgewaaid en Alfred stond in zijn onderbroek zich om te kleden. Ik was bij het maken van die handige opklap-kleedkamer even vergeten dat het wel eens kon waaien (wat het in Friesland natuurlijk wel eens doet):

zz12

Dit was op een van de SAIL AMSTERDAM dagen. Ik weet nog dat je werkelijk NIKS van die zaag kon horen:

zz13

Met de opvolger van de Close Harmony de 4 STEPS, 5 STEPS TO HEAVEN geheten refererend aan de overleden tenor Gerrit-Jan Sap van de 4 STEPS, hadden we een programma gemaakt dat PARC MONCEAU heette. Daar speelde ik ook zaag in. Ik had trouwens de lantaarn gemaakt die je op kon klappen en echt brandde (220 Volt). Het hekwerk van het park bestond uit een door mij gevonden baby-box:

zz14

Op het homo-korenfestival VARIOUS VOICES in 1997 in München speelde ik ook zaag. Een opname daarvan heb ik al eens op dit blog gezet en staat hier nu weer onder de foto. Ik had de Hawaïi-slingers gemaakt van plastic bloemen die ik overal vandaan had gehaald. We kwamen op in pijen die ik ook had gemaakt: grote lappen met een gat er in, en die deden we op een gegeven ogenblik uit en dan kwam de hoela-outfit tevoorschijn. Die helmen en die sinasappels ook gemaakt, ik deed bijna alle rekwisieten. De ukelele was ook van mij, verpakt in een vioolkist die ik bij het grof vuil had gevonden:

zz16Hier een van de nummers die we daar deden, niet helemaal goed maar wel leuk:

 

zz15

Dit was volgens mij in het witte kerkje van Durgerdam, ter gelegenheid van een huwelijk of zoiets. Ik zal daar wel niet mijn enige schunnige liedje gedaan hebben, maar bij deze zet ik dat wél onder deze foto:

zz19SUKIYAKI IN YOKOHAMA, niet voor gevoelige types. Maar ja, ik wilde kennelijk af en toe provoceren, net zoals ik indertijd een liedje heb gemaakt tegen het homohuwelijk dat ik nota bene gezongen heb bij de gay-dating show van Hellun Zelluf in de Mazzo (staat in de rechterkolom van dit blog). Overigens ben ik daar tegenwoordig niet meer tegen.

 

De foto hieronder is van mijn laatste optreden, in 1999 in de schelp in het Vondelpark. Er zaten ongeveer 30 mensen, die ik allemaal kende, terwijl er 600 konden zitten. Nou was het wel na een regenperiode, maar toch. Ik dacht naar aanleiding daarvan: het is mooi geweest. Van tevoren had ik dat idee trouwens eigenlijk ook al gehad, want ik had een soort totaal-programma gemaakt van wat ik kon, soort afscheid met een goed product. Altijd al gedacht dat ik op mijn 49ste met zingen zou stoppen, en altijd gedacht dat ik dan in een enorm gat zou vallen. En dat gebeurde dus NIET: ik ging zonder dat ik dat bedacht had heel intensief fotograferen en dat doe ik nog. Ik  heb dat wel anders aangepakt: ik had niet het vage beeld, zoals met zingen, dat ik daarvan ooit zou willen kunnen leven maar ik wilde gewoon doen wat ik leuk vond, zonder ambitie. En dat pakte wonderwel goed uit:

zz17

 

Geplaatst in photography | Getagged , | Één reactie

HOUTHAVEN-KWARTIER 2

 

p23Vervolg van de fotoserie die ik gisteren geplaatst heb.

Qua onderwerpen zijn er wel wat overlappingen met mijn eerste bezoek aan dit gebied waar ik verslag van heb gedaan, dat was een paar maanden geleden, maar toch zijn de foto’s weer anders. Volgens mij is het zelfs moeilijk dezelfde foto’s te maken van iets waar je eerder al foto’s van hebt gemaakt, hoewel ik wel mijn eigen foto-stijl een beetje denk te herkennen.

In dit blog foto’s van de Pontsteiger van binnenuit.

groet

rené

Voorbijvarend binnenvaartschip:

p24

 

p22

 

p25

Wat een schatje hè. En wat een prachtig stevig hek:

p26

Een poesdel? Of poezel? Dat beest moet natuurlijk verdoofd zijn geweest want een kat laat zich niet scheren, dus ik denk dat het om medische redenen gedaan is. En ik hóóp het ook:

p27

 

het REM-eiland in het prachtige herfstlicht:

p29

 

p30

Ze kunnen aardig wat tillen die kranen:

p31

We moesten trouwens een tijdje schuilen want het begon flink te regenen, deze foto is vanuit de overkapping waar we stonden:

p32

je kan aardig dicht bij de haven komen:

p34

 

p35

 

p36

 

p37

Het licht en de luchten waren prachtig:

p38

Scheepswerf DAMEN aan de overkant van het Noorzeekanaal dus op een behoorlijke afstand. Ik had in mijn hoofd dat die al lang failliet was, maar niet dus:

p39

Op de terugweg van de haven naar de Pontsteiger zagen we dit:

p40

Nog eens de Pontsteiger met spiegeling:

p41

Op de binnenplaats van de Pontsteiger:

p42

 

p43

Dit vind ik wel een aparte:

p44

Vanaf de binnenplaats van de Pontsteiger:

p45

Idem:

p46

 

Geplaatst in photography | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen

HOUTHAVEN-KWARTIER 1

 

p1De wekelijkse foto-safari vond dit keer plaats rond de Houthaven in onze stad. Ik was daar een tijdje geleden (iets meer dan een maand, blijkt) al geweest en heb daar toen een blogje over gemaakt, maar voor Jan was het helemaal nieuw. Trouwens, eigenlijk voor mij ook: ik had tenminste het gevoel dat ik er weer heel andere foto’s maakte dan de eerste keer. En bovendien had ik opnieuw het gevoel of ik in het buitenland was, het is werkelijk een heel aparte wijk aan het worden.

Of het klopt dat ik heel andere foto’s heb gemaakt ga ik hierna bekijken. JA GELUKKIG, TOCH BEHOORLIJK ANDERS, ZIE HIER. Wat in ieder geval anders was was het bezoek aan de Pontsteiger: daar kon je nu in, je kon nu althans op het binnenterrein komen, en dat was de vorige keer zeker niet mogelijk. Bovendien hadden we nu een leuk gesprek met een paar bouwers. Een van hen vertelde dat een hoekhuis van de rij huizen waar we naast stonden 1,1 miljoen euro kostte en dat de tussenliggende huisjes voor acht ton de deur uit vlogen.

Je zag de prijzigheid wel aan de bouw af moet ik zeggen: overal zijn dure materialen gebruikt, het ziet er allemaal heel kostbaar uit, maar wel smaakvol. Voor iemand met een modaal inkomen is het gewoon onmogelijk om daar te wonen. Amsterdam is hard op weg een soort Londen te worden: daar kunnen zelfs mensen met redelijk goede banen niet meer in het centrum wonen, dat is gewoon te duur. Daar hadden we het met de bouwvakkers ook over, eentje opperde dat man en vrouw wel allebei moesten werken om dat te kunnen betalen. Maar dan nog.

De eerste foto is een van de allerlaatste foto’s die we er namen, nadat we uit de wijk en de haven terug waren gekomen en weer langs de pontsteiger kwamen en die prachtige spiegeling zagen. Vanaf foto 2 is het min of meer in volgorde van nemen.

groetjes

rené

Dit was de eerste foto die we namen vrijdag. Ik besefte ook opeens waarom het gebouw Pontsteiger heet: ernaast meert een van de ponten naar Noord aan, die naar de Distelweg:

p2

 

p3

 

p4

Het meest prominente gebouw van de nieuwe wijk. Wordt een hotel natuurlijk, daar hebben we er hier nog niet genoeg van:

p5

Een van de mannen waar me een tijdje mee spraken:

p6

Ik denk dat hier een parkeergarage onder komt:

p7

Geen goedkope bouw, dat zie je. Linker gebouw bekleed met marmer of iets dergelijks:

p8

Geen sociale woningbouw denk ik:

p9

Gouden tegels aan de buitenkant, je moet ook goud verdienen om hier te wonen:

p10

 

p11

Oude pont omgebouwd tot restaurant:

p12

Voormalige REM-eiland van waaruit Radio Noordzee uitzond, illegale muziekzender die zo wel kon uitzenden omdat ze buiten de Nederlandse wateren dit in zee hadden gezet. Ook tot restaurant omgetoverd:

p13

Het grote Anne Frank portret staat aan de overkant van het Noordzeekanaal:

p14

Met opzet scheef gebouwd net als die oude hoekhuizen aan de grachten, b.v. hoek Geldersekade-Rechtboomssloot:

p15

Waar het voor dient: geen idee:

p16

Tussen de poten van het REM-eiland:

p17

Scheepswerf aan de overkant van het Noordzeekanaal:

p18

Hoge trap aan het einde van een lange steiger, voor aanmerende boten. Doodeng:

p19

Dat oude “kleine” huis tussen de Silodam en dat andere grote gebouw is me eigenlijk nooit opgevallen:

p20

Venster op de hemel:

p21

 

Geplaatst in photography | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen