HEENWEG-TUIN-TERUGWEG

 

ti1

Op de pont werd het publiek getracteerd op een welkomstliedje door drie muzikantes: ze speelden in het kader van het grachtenfestival. De tromboniste kwam later naar me toe : ze had me foto’s zien maken en of ik die aan haar wilde sturen, inmiddels gedaan.

Meteen daarna begon het te regenen en aan de overkant heb ik tegen de gewoonte in de kortste weg genomen, niet eerst langs het IJ. Wat nog een mooie foto opleverde die ik anders niet had kunnen maken.

In de tuin leek het wel herfst. Ik was er drie weken of zo niet geweest, dus na de regen gaan snoeien en opruimen, en toen was het weer een pareltje. Ik kan enorm van mijn tuin genieten. Daar heb ik pas een liedje over gemaakt dat ik ga doen in een soort open bak als onderdeel van een opera die Edith Ringnalda heeft geschreven ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan van de tuinvereniging.

Groet

rené

ti3

 

ti2

 

ti5

Deze maakte ik al schuilend onder een boom voor het creativiteits-centrum de Valck, had ik dus niet gezien als het niet geregend had:

ti6

 

ti7

 

ti8

Tot mijn stomme verbazing waren er twee knoppen van een van mijn  rhodondendrons aan het uitkomen:

ti9

Verzopen Heemst:

ti10

De appeltjes hangen er over het algemeen goed bij (soms aangevreten, ik denk door de halsbandparkieten):

ti11

 

ti12

Op het industrie-terrein ten Oosten van de Meeuwenlaan:

ti16

Deze nam ik woensdag toen ik door de Meeuwenlaan naar het Twiske fietste en mijn tuin links (rechts) liet liggen:

ti17

 

ti18

Het Jakarta-hotel op de kop van het Java-eiland begint al vorm te krijgen:

ti19

Kijk: het Mandela-huisje:

ti20

 

Geplaatst in photography | Getagged , , | Een reactie plaatsen

WILHELMUS VAN NASSOUWE

 

wil

Ik krijg het nooit mijn bek uit: “BEN IK VAN DUITSCHEN BLOED”. Niet dat ik iets tegen Duitsers heb, dat was vroeger wel zo maar dat is gesleten, maar dat ik in ons eigenste volkslied moet zingen dat ik Duits bloed heb, ik DOE dat gewoon niet. En nou weet ik ook wel dat het slaat op Willem van Oranje die zingt dat hij Duits bloed heeft, maar ik ben Willem van Oranje niet. Laat hij dat zelf maar zingen. Ik ga niet staan zingen alsof ik Willem van Oranje ben, kom nou.

En dan die tekst “DEN KONING VAN HISPANJE HEB IK ALTIJD GEËERD”. Me hoela, niet dus, ik weet amper wie het is.

Bovendien zijn Duitsland en Spanje twee van de drie vreemde machten die ons land bezet hebben, naast Frankrijk in de Napoleontische tijd. Nederland bestond weliswaar nog niet in de huidige vorm onder de Spaanse “bezetting”, maar we moesten er toch wel van bevrijd worden, en dat duurde nog een tijdje ook (80 jaar).

En nu willen ze het Wilhelmus ook nog verplicht stellen op scholen. Dus al die kinderen, ook die met buitenlandse wortels, moeten verplicht gaan zingen dat ze van Duitsen bloede zijn, ik vind het werkelijk potsierlijk. De stakkertjes, ik heb echt meelij met ze. Moest meteen aan Noord-Korea denken.

En dan zie ik soms b.v. bij voetbalwedstrijden buitenlanders HUN volkslied met passie zingen en dan denk ik: dat kan met ons Wilhelmus gewoon niet want je zingt een onzin-tekst.

Dus ik heb geprobeerd een nieuwe tekst te maken waar ik wel achter kan staan. Een tekst die meer de waarden van Nederland uitstraalt.

Nou moest ik daarbij ook compromissen sluiten: ik ben niet erg koningsgezind, maar accepteer toch dat het nou eenmaal zo is dat Nederland een monarchie is. Ik hoef dat ook niet zo nodig veranderd te zien. En ja, ik wilde toch beginnen met Wilhelmus van Nassouwe, want de melodie is hetzelfde en daar hoort het dus voor mijn gevoel gewoon mee te beginnen, zoveel historisch besef heb ik wel als afgestudeerd historicus.

Enfin, ik vond het weer een leuk projectje, al verwacht ik niet dat het ooit gezongen wordt door iemand anders dan ik zelf.

Groet

René

Geplaatst in photography | Een reactie plaatsen

AUGUSTUS-MIST

 

mi1

Ik word altijd óm de paar uur wakker, en meestal ook rond een uur of acht. Dan plaats ik even het blogje dat ik de avond tevoren heb gemaakt en ga weer terug naar bed. Maar toen ik gisteren even uit het raam keek nadat ik de computer weer uit had gezet zag ik de mist, en die kon ik natuurlijk niet ongefotografeerd laten optrekken. Dus ondanks mijn pas 5,5 uur slaap ben ik ongewassen en ongeschoren op de fiets gestapt.

Ik kreeg de indruk dat de mist in zuidelijke richting het dikst was, dus ik ben langs de Amstel gefietst tot de Utrechtse brug. Op de terugweg was hij al opgetrokken, ik kwam om 9.30 u. weer thuis.

En toen naar het terras voor mijn wekelijkse afspraak met een vriend, heerlijk in het zonnetje op het Waterlooplein gezeten. Daarna naar het Twiske waar ik met Jan had afgesproken, het leven van een pensionado is af en toe helemaal zo erg nog niet.

groet

René

mi2

 

mi3

 

mi4

 

mi6

 

mi5

 

mi7

 

mi8

 

mi9

 

mi10

 

mi11

 

mi22

 

mi13

 

mi14

 

mi15

 

mi17

 

mi18

 

mi19

 

mi20

 

mi21

 

Geplaatst in photography | Getagged , | Één reactie

MIJN TENTOONSTELLING IN DE AMSTELKERK VOORBIJ: HIER ALLES

 

te36

Mijn overzichts-tentoonstelling in de Amstelkerk is ingepakt en opgeborgen. Helaas op een kleintje na niks verkocht, maar ik heb er toch een goed gevoel over: het hing er prachtig en er zijn aardig wat bezoekers geweest. Bij de Amstelkerk zeiden ze dat het een van de drie tentoonstellingen (van de 12) was die daar per jaar goed lopen.

Ik verkoop sowieso bijna nooit wat, niet omdat het geen mooie of interessante foto’s zouden zijn, maar een minderheid van de foto’s is voor mijn gevoel geschikt om aan de muur te hangen omdat het een soort “journalistieke” foto’s zijn. De (regen-)plassenfoto’s uitgezonderd, die heb ik wel behoorlijk verkocht in de tijd dat ik op de Spuimarkt stond.

Voor degenen die misschien toch nog belangstelling hebben om iets te kopen en voor degenen die de tentoonstelling niet gezien hebben zet ik ze alle 53 hier neer, met de kleine verklarende stukjes die er onder hingen erbij. De eerste foto is trouwens een ROOM WITH A VIEW foto, genomen van de gayparade toen die nog langs mijn huis kwam, de laatste twee jaar is de route helaas verlegd.

De eerste 18 zijn formaat 50 x 75 cm op dibond geplakt met vierkant achterprofieltje zodat ze plat tegen de muur hangen (aan één spijker) en mooi afgedrukt door Key-Color. Ze kosten € 190,-

De volgende 11 zijn ingelijst in lijstformaat 50 x 70 cm en kosten € 165,-

De volgende 5 zijn FOPTO’S met formaat 75 x 110 cm en kosten € 380,-

Daarna 12 ingelijste foto’s van 35 x 50 cm: € 85,-

De laatste 7 zijn de kleinste: lijstformaat 30 x 40 cm, het zijn oude plassenfoto’s, € 35,-:

 

 

ROOM WITH A VIEW

Ik ben dol op schaduwen, heb er duizenden gemaakt en op mijn weblog gezet. Deze HAPPY BIRTHDAY is daar een voorbeeld van, maar op mijn weblog zijn er makkelijk vele anderen te vinden. Van 2005- 2015 heb ik ze verzameld onder de titel ¨ ROOM WITH A VIEW: SCHADUWEN” (in de rechterkolom onder ”LINKS NAAR MIJN VERZAMELBLOGS van (eind)2005 t/m 2015(jan.)”) waar alles uit die periode te vinden is. De schaduw-foto’s ná begin 2015 moet ik nog een keertje bij elkaar vegen:

te1

 

RENOVATIE VAN DE TOREN VAN DE ZUIDERKERK

De restauratie van de toren van de Zuiderkerk is al ongeveer een jaar aan de gang en wordt door de buurt met grote interesse gevolgd, blijkt uit de foto’s die door vele fotografen, waaronder ik, geplaatst worden en de reacties daarbij op de facebookgroep “I Love Nieuwmarktbuurt”. De steigerbouw was werkelijk spectaculair, en ook het wegtakelen van de klokken (op de grooteste drie na) en het wederom inhangen ook. Hier een steigerbouwer vorig jaar zomer voor de klok: het heeft wel een half jaar geduurd voordat ik niet meer automatisch op die klok keek vanaf de achtergalerij vanwaar je hem ziet als ik mijn woning verlaat:

te3

 

ROOM WITH A VIEW

Toen ik nog regelmatig de Volkskrant las was ik een fan van cartoonist Sigmund. Een van zijn onderwerpen was de burka die hij vaak afbeeldde, waarbij hij dan ook regelmatig een DIRK-tas tekende. Toen ik dit zag MOEST ik dat fotograferen: een cartoon van Sigmund in de werkelijkheid!! Hoewel dit geloof ik een nikaab heet. Maar ik word van beiden even verdrietig: ik zie het als het teken van een ernstige misvatting over wat religie in werkelijkheid betekent:

te4b

 

NIEUWMARKT

Toen ik even op bezoek was bij een collega-receptionist van verzorgingshuis Flesseman, die in hetzelfde gebouw maar daarboven woont, maakte ik met mijn compactje dat ik altijd bij me had deze foto, een van mijn mooiste ooit vind ik. Een ruit spiegelt op de een of andere manier op het speelplaatsje van het pleintje zonder naam, of het heet ook daar gewoon Nieuwmarkt omdat er daarmee geen afscheiding is, naast Flesseman. Natuurlijk veel meer foto’s gemaakt, maar dit is de mooiste. Het heeft een beetje de sfeer van foto’s van Eva Besnyö waar ik wel affiniteit mee heb, sowieso met foto’s uit de eerste helft van de vorige eeuw:

te5

 

ROOM WITH A VIEW

Amsterdam is echt een fietsstad. Voor alles wordt de fiets gebruikt: niet alleen om jezelf te verplaatsen van A naar B maar ook je aankopen en je kids. Je bent er sowieso sneller mee dan met de auto als je in het centrum woont of net daarbuiten. Eigenlijk is de fiets een soort vrachtwagen, dat maakt deze bakfiets wel duidelijk. Behalve de kinderen wordt er een magnetron, een printer en een ander apparaat vervoerd waarvan ik alleen kan zien dat het wireless is. Eigenlijk had ik meer leuke bakfiets-foto’s op deze tentoonstelling willen hebben, vooral die met kinderen zijn vaak erg grappig, maar vanwege de diversiteit die een overzichts-tentoonstelling vereist heb ik voor andere foto’s gekozen:

te6

 

ROOM WITH A VIEW

Het is vaak erg leuk om toeristen te fotograferen. Deze zou voor Amsterdam-promotie gebruikt kunnen worden, ware het niet dat ze daar mee gestopt zijn: er zijn gewoon al veel teveel toeristen. Niet dat ik iets tegen toeristen heb, integendeel, maar vooral in de Nieuwmarktbuurt waar ik woon loopt het af en toe toch wel de spuigaten uit. Als toerist zelf heb je daar geen last van, maar als je voor de zoveelste keer de rijweg op moet omdat een groep het trottoir verspert waar je vervolgens opzij moet springen voor voorbijrazende Amsterdamse fietsers die nergens rekening mee houden of toeristen die gewoon niet kunnen fietsen, ja dan is het soms wel even slikken:

te7

 

RENOVATIE VAN DE TOREN VAN DE ZUIDERKERK

Als ik op mijn achtergalerij sta kijk ik op de Zuiderkerk. Sinds ze met de renovatie daarvan zijn begonnen heb ik honderden foto’s gemaakt met mijn sterkste telelens. Tot mijn grote genoegen was ik er getuige van dat de haan van de toren werd gehaald, ik vond het bijna magisch dat ik daar met de telelens van zo dichtbij getuige van kon zijn. Degenen die hem er af haalden vonden het ook prachtig want er werd uitgebreid geposeerd met de haan in de armen, en selfies gemaakt. Daar heb ik ook foto’s van. Omdat het zo dichtbij lijkt door de telelens heb je niet het gevoel dat het zo hoog is: daarom heb ik die foto gemonteerd in een foto die ik vanaf de ADAM-toren heb gemaakt van de Zuiderkerk toen de haan er nog op zat. Zo zie je beter hoe hoog het is:

te8b

 

ROOM WITH A VIEW

Een toerist wordt de weg gewezen door de getatoueerde arm van een medewerkster van Tisfris, het café waar ik boven woon. Ik heb veel met schaduwfoto’s, er hangen er op deze tentoonstelling meerdere, en door de plaats waar ik woon kan ik daar vaak hele mooie van maken. Soms werpen de voorbijgangers naar twee kanten schaduwen: dat komt omdat het gebouw waar ik tegenover woon, de theaterschool, wit is en als de zon daarop schijnt wordt die weer een lichtbron van jewelste waardoor hij van een hele andere kant, dan vanwaar de zon schijnt, schaduwen genereert. Van die dubbel-schaduw-foto’s hangen er hier geen overigens:

te9

 

CITY LIFE

Deze foto van een moeder met twee kinderen voor het Stedelijk Museum met op de achtergrond de affiches van de tentoonstellingen van Jean Tinguely en Ed van der Elsken vond ik helemaal de sfeer hebben van de laatste, vooral nadat ik hem zwart-wit had gemaakt. Ik heb sowieso wat met oude foto’s, misschien uit nostalgische overwegingen, met name die van de jaren 50 en 60, maar voor de jaren 20 en 30 gaat dat niet op natuurlijk want die heb ik niet meegemaakt. Dus dat moet dat toch appelleren aan iets anders:

te10

 

ROOM WITH A VIEW

Regelmatig zie ik vanuit mijn woning dronken toeristen of andere personen in kennelijke staat. Ik word daar niet vrolijk van, maar probeer alles wat ik zie als waarnemer te bekijken zonder daar al teveel oordeel over te hebben. Al moet ik zeggen dat dat niet altijd lukt. Maar je kunt er toch niks aan doen, en dan is accepteren zoals het is het allerbeste. Dat vind ik sowieso voor mij de beste levenshouding: aanvaarden zoals het leven op je afkomt. Niet uit negativisme maar vanuit het besef dat het leven zich gewoon voordoet, dat de oerbron zich manifesteert zonder dat wij kunnen weten waarom juist op deze manier. En die overtuiging geeft een hoop rust: alles klopt altijd, al snappen we het niet:

te11

 

ZAMENHOFSTRAAT

Tijdens de viering van het 100-jarig bestaan van Volkstuinvereniging Buitenzorg in de Zamenhofstraat was ik foto’s aan het maken van de intocht van “koningin Wilhelmina” die een bezoek zou brengen aan ons tuinencomplex. Dat had ze 70 jaar geleden ook gedaan en een huisje bezocht dat sindsdien haar naam draagt. Ik heb daar een post over geplaatst op mijn DAGBOEKVANEENFOTOGEK.nl met foto’s daarvan onder de titel: 30 APRIL KONINGINNEDAG: WILHELMINA OP BUITENZORG. Maar ondertussen zag ik op de parkeerplaats dit vrijende stelletje. Het waren Belgen zag ik aan de auto die er naast stond en kennelijk van hen was:

te12

 

DE ADAM TOREN

Een van de leukste aanwinsten van de stad de laatste jaren vind ik de ADAM-toren, het voormalige SHELL-gebouw. Ik heb er meteen een jaarabonnement op genomen. Ik heb nog steeds de hoop dat ik ooit een foto kan maken vanaf de toren met net als hier laaghangende mist, waarbij dan de hoge gebouwen boven de mist uitsteken. Zo’n foto heb ik een keer van New York gezien en die vond ik prachtig. Toen ik deze foto nam kon je er nog niet op: dat kun je ook zien want er staan geen mensen op de toren en er zijn sowieso nog geen schommels. De foto is helaas met mijn compactje genomen, maar ik was allang blij dat ik DAT in ieder geval bij me had:

te13b

 

HARTJESDAGEN

Oorspronkelijk heette het feest “hertjesdagen” en stamt het uit de middeleeuwen: het gewone volk mocht één keer per jaar, de derde maandag in augustus, van de landeigenaren op herten jagen waarna die geroosterd werden en waarbij flink feest gevierd werd. De meisjes werden in matrozenpakjes gehesen en de jongens in jurkjes. In 1942 werd het door de Duitsers verboden en pas in 1997 door ondernemers op de Zeedijk geherintroduceerd. Door het travestie-onderdeel is het tegenwoordig een gay-gebeuren geworden. Het werd zo populair dat het even een paar keer niet is gehouden vanwege de onhanteerbare drukte, maar gelukkig is het weer terug in afgeslankte vorm:

te14

 

APEN

Ik heb een abonnement op ARTIS en daar hele mooie foto’s gemaakt, maar vond die niet passen bij de sfeer van deze tentoonstelling, net zoals ik de foto’s van insecten en vogels in mijn Amsterdamse volkstuin hier niet laat zien. Hoewel ze in Amsterdam genomen zijn zijn het natuurlijk geen specifieke Amsterdam-foto’s. Maar één ARTIS-foto kon ik toch goed gebruiken: het is een aap die zit te vlooien. Op de Kromme Waal had ik een jongen gefotografeerd die bij een meisje aan het vlooien was, en die heb ik er ingemonteerd. APEN LIJKEN OP MENSEN, MAAR MENSEN LIJKEN SOMS OOK OP APEN!!:

te15

 

SIMON VINKENOOG EN EDITH RINGNALDA

Simon Vinkenoog en zijn vrouw Edith Ringnalda hadden op het volkstuinencomplex waar ik ook zit beiden een tuin, dus ik kwam ze regelmatig tegen. Ook een keer op een open bouw-dag bij de Noord-Zuid-lijn. Ik zag ze aankomen, het dekor was adembenemend en het licht overweldigend, en dat gaf me de moed ze te vragen om te poseren. En dat deden ze, je kon merken dat ze dat vaker gedaan hadden, ik hoefde niks te zeggen, de foto is eigenlijk geheel hún foto. Zij kijkt omhoog alsof ze wil zeggen: daar komt de inspiratie vandaan, en Simon heeft de papieren om het op te schrijven. Ik denk dat dit wel een van de mooiste foto’s is van het stel. Ik weet niet precies wanneer de foto genomen is maar dacht een jaar of twee voor Simons dood:

te16

 

MR. VISSERPLEIN

Bij zeer strenge vorst worden de oude olijfbomen op het Mr. Visserplein ingepakt, wat een prachtig sfeervol beeld oplevert. Op de achtergrond de Portugese synagoge. Toen ik deze foto op facebook had gezet reageerde een facebookvriend heel enthousiast: hij werkt voor het Joods Historisch Museum (of het N.I.W. , dat ben ik even kwijt) en vroeg of hij de foto mocht gebruiken om eventueel in het N.I.W te zetten waar hij uiteindelijk daadwerkelijk in geplaatst is. Dat vind ik altijd erg leuk, als foto’s van mij voor het een of ander gebruikt worden (zie info-borden). Ik ben wel blij dat ik voor exposure niet van zulke gelegenheden afhankelijk ben: ik zet bijna elke dag foto’s op mijn blog die dus elke dag gezien worden door een aantal mensen:

te17

 

WENSFOTO

Ik heb in verzorgingshuis Flesseman een project gedaan waarbij ik bewoners vroeg of ze een wens hadden die niet (meer) uitgevoerd kon worden en of ze het leuk vonden dat ik die digitaal/visueel zou waar maken. Het idee was dat je vaak dingen als beeld herinnert en het misschien niet eens zoveel uitmaakt of het werkelijk gebeurt is of niet. De moeder van deze meneer was gestorven toen hij 13 jaar was en daar had hij nooit last van gehad, maar op latere leeftijd kreeg hij daar nachtmerries over. Daarom wilde hij bloemen leggen op het graf van zijn moeder, maar dat was geruimd, hij had er nog wel een foto van. Dus vroeg ik hem bloemen te kopen en maakte ik een foto in de tuin van Flesseman van hem terwijl hij die neerlegde. Vervolgens monteerde ik dat in het kleine fotootje van haar graf. Hij hing de foto meteen boven zijn bed en het hielp:

n.t.k.:

te18

VANAF HIER DE INGELIJSTE FOTO’S LIJSTFORMAAT 50 X 70 CM, € 165,-:

 

SLOPERSHAMER

Enige jaren geleden werd een helft van de toegangspoort tot het IJ onder het spoor door, gesloopt vanwege de nieuw- bouw aan het Oosterdok. Ik vond het een schande: het was een soort gebouwtje dat verscholen was geweest achter een ander bouwsel, maar prachtig bleek. Er hangt nu een bordje waaropvermeld wordt wát er stond:

te19

 

KLAUWHAND

De man die aan deze hand vast zit kwam ik in de Nieuwe Spiegelstraat tegen. Ik vond zijn hand zo prachtig dat ik vroeg of ik die mocht fotograferen, iets wat ik zelden doe. Pas thuis zag ik de psychologie van deze versiering: hij bijt nagels!!!!!!

te20

 

JOGGSTER CARRÉ

Een van mijn eerste plassen-foto’s. Bij het samenstellen van de tentoonstelling dacht ik meteen aan deze foto want ik beschouw hem als een van mijn iconen. Indertijd heb ik hem verkocht en als er ergens plassenfoto’s van mij werden gebruikt was deze er meestal bij,  zoals b.v. in het blad “ ONS AMSTERDAM”:

te21

 

HET CONCERTGEBOUW

Deze foto heb ik uitgekozen omdat je hierop goed kan zien hoe een plassen-foto werkt. Ik zet de plassenfoto’s (meestal) op zijn kop omdat je de huizen dan rechtop ziet staan. Maar veel mensen dachten, vooral in het begin, dat ik ze gemanipu-leerd had, juist OMDAT je de gebouwen “normaal” ziet, en je dan rare dingen in de lucht ziet. Hier is alles duidelijk.

te22

 

ZUIDERKERK

Op de hoek van de Kloveniers-burgwal en het Rusland ligt na de regen altijd een plas waar de Zuiderkerk in weerspiegeld wordt. Als je geluk hebt waait het niet als het droog geworden is, en met nog meer geluk is de lucht nog inktzwart en wil de zon, als je het lief vraagt, voor jou op de toren schijnen.

te23

 

MEVR. BRONKHORST

Mevrouw Bronkhorst als 35-jarige verpleegster en als 85-jarige Flesseman-bewoon-ster. Inmiddels is ze overleden. Ze werkte 23 jaar in A’damse Ziekenhuizen, maar ze begon in Zweden waar iemand woont waar ze nog lange tijd in het Zweeds mee correspondeerde! Later werd ze maatschappelijk werkster.

te25

 

MEVROUW SCHAAP

Woont ook nog steeds in Flesseman. Ze komt uit een schippersgezin en is zelf ook schippersvrouw geweest. Ze staat hier met haar zoon René (haar dochter was toen nog niet geboren) op de Dam. Ook bij andere bewoners zag ik veel van zulke Dam-foto’s uit die tijd.

te26

 

MEVROUW KROOK

Mevrouw woont nog steeds in verzorgingshuis Flesseman. Hier past ze de spitzen die haar vader voor haar maakte: die was indertijd een beroemd schoenmaker, Mignon in de St. Jansstraat. Zij verzamelde lange tijd ontwerp-schoenen die ze vervolgens schonk aan schoenen-museum Waalwijk. Ze werd er toen we er waren als een koningin ontvangen.

te27

 

DE NOORD-ZUID-LIJN

Ik heb altijd een dubbel gevoel gehad bij de NZ-lijn: van de ene kant was ik er tegen, vond hem te duur, te ingrijpend en totaal overbodig, van de andere kant ontstond er bewondering voor de technische prestatie. Daar kwam bij dat ik het erg fotogeniek vond, vooral die mannen in die kleurige outfits. Deze foto is van het Rokin.

te28

 

DE NOORD-ZUID-LIJN

Een van de vele foto’s die ik maakte van de Noord-Zuidlijn: deze is gemaakt in de mist bij de Prins Hendrikkade en het Damrak. Hij geeft perfect weer wat ik er toen van vond: mannen in oranje pakken liepen voor mijn gevoel een beetje desolaat door elkaar heen, het zag er voor mij erg amateuristisch uit, zonder overtuiging deden ze maar wat.

te29

 

DE NOORD-ZUIDLIJN

Vooral in de eerste jaren van de aanleg van de NZ-lijn heb ik veel foto’s gemaakt van dat gebeuren. Toen boekhandel Scheltema indertijd nog aan het Koningsplein zat had ik daar een N-Z-lijn tentoonstelling. Deze foto hing daar bij en is toen verkocht: op het Damrak wordt een spatgordijn opgehangen aan een betonnen bak die later in de bodem is verzonken.

te30

 

VANAF HIER DE FOPTO’S 75 X 110 CM OP DIBOND, € 380,-

Fopto’s noem ik foto’s van spiegelingen in de grachten die ik digitaal gespiegeld heb en daarna met kleur bewerkt. Aan de vorm is niks gedaan, dus het zijn foto’s:

te31

 

te32

 

te33

 

te34

 

te35

VANAF HIER DE INGELIJSTE FOTO’S VAN 35 X 50 CM, € 85,-:

 

NIEUWMARKTBUURT

Er zijn er veel chinese restaurants in de Nieuwmarktbuurt zoals bekend, soms noemt men de Zeedijk-buurt Chinatown. De Chinezen hier vieren twee keer per jaar een jaarwisseling: de eerste keer het “westerse” nieuwjaar en de tweede keer het chinese nieuwjaar dat meestal op de tweede nieuwe maan na de winter-wende valt. Op de foto worden in de Stormsteeg  voorbereidingen getroffen voor de Dans van de Leeuw op de Dam:

te40

 

CITY LIFE

Veel toeristen komen naar Amsterdam voor de makkelijke verkrijgbaarheid en het vrije gebruik van dope. Je ziet ze dan met overgave joints rollen, alsof het voor de eerste keer is. Het gaat regelmatig mis, vaak zie je in onze buurt ambulances bij wit weggetrokken jochies staan. Soms zie je ze al bij voorbaat groen uitslaan, zoals op deze “niet geheel on-bewerkte” foto van een paar jongens aan het water van het Damrak:

te41

 

NIEUWMARKTBUURT

Op de Nieuwmarkt werd in de openlucht tijdens de gaypride een film vertoond over gaydisco de Trut, gemaakt ter gelegenheid van het 30-jarig bestaan ervan. Ik kwam daar in de beginjaren vaak. Een voormalig mede-werker, Bobby, vertelde daarin over zijn broer en diens vriend die beiden aan AIDS overleden en een groots afscheid kregen in de Trut. Hier staan ze op de foto die ik tijdens de filmvertoning nam. Ik heb indertijd een gedicht over hen gemaakt, dat staat in de foto getypt:

te42

 

CITY LIFE

Op de Dam worden elke dag de duiven gevoerd. Er is een dame die dat in alle anonimiteit al jaren doet, ik heb haar een paar keer bij die bezigheid kunnen fotograferen. Maar de toeristen zijn er ook dol op en dat gaat vaak met veel hilariteit gepaard zoals op deze foto te zien is. Ik kon zelf niet stoppen met lachen tijdens het fotograferen:

te43

 

CITY LIFE

Dit zijn Thaise monniken op bezoek in Amsterdam. Ze gingen een groepsfoto maken en ik maakte daar gebruik van om er ook een te nemen. De monnik rechts gebaarde dat hij een foto met mij alleen wilde maken: ik dacht voor hemzelf maar dat bleek niet het geval: hij vroeg iemand anders om met mijn camera ons tweeën te fotograferen, heel apart. Maar dit is dus de groepsfoto:

te44

 

ROOM WITH A VIEW

Regelmatig zie ik vanuit mijn woning dat er mensen gearresteerd worden. Deze man liet zich niet zomaar inrekenen: hij sloeg met volle vuist een agente in het gezicht. Later zag ik dat er iemand foto’s aan het maken was en dacht dat dat misschien zou zijn om de politie onterecht in een kwaad daglicht te stellen. Daarom heb ik de politie gebeld om te zeggen dat ik indien nodig zou willen getuigen over wat ik gezien had. Niks op gehoord gelukkig:

te45

 

ROOM WITH A VIEW

Als het mooi weer is komt er vaak een groep “acrobaten” korte optredens geven voor de terrassen. Hun training heet kapoeira en is een vechtsport annex meditatie. Het zijn vaak jongens met prachtige getrainde lijven die ze niet schromen om te laten zien. Ik geef eigenlijk nooit namen aan foto’s, maar aan deze wel: IT’S RAINING MEN.

te46

 

ROOM WITH A VIEW

Ik kijk uit op café de Sluyswacht, vroeger in andere hoedanigheid onderdeel van de Jodenhouttuinen, een straatje dat nu dwars door de theaterschool gelopen zou hebben. Ik ben al een aantal jaren op facebook lid van de groep “I Love Nieuwmarktbuurt” waar regelmatig oude foto’s van de buurt geplaatst worden waaronder van deze plek. Deze man werd op spectaculaire wijze uit zijn woning gehesen door de brandweer, intussen loopt hij alweer door de buurt:

te51

 

ROOM WITH A VIEW

Een van de grootste uitwassen van het totaal uit de hand gelopen toerisme in de Nieuwmarktbuurt zijn wel de vrijgezellen-parties. Ze zijn af en toe wel leuk om te fotograferen, al weet ik eigenlijk niet of je dat leuk moet noemen. Dit huwelijksslachtoffer moest aan de hondenriem, waarschijnlijk werd daartoe ad hoc besloten door zijn vrienden toen die met hem langs de Petshop liepen:

te47

 

ROOM WITH A VIEW

Amsterdam is en blijft een stad vol eigen-zinnige individuen. Deze buurt-genoot, herkend op de “ I Love Nieuwmarktbuurt” facebook-groep toen ik deze foto van hem daar geplaatst had, is er een voorbeeld van. Er was een demonstratie tegen het handels-verdrag TTIP en hij geeft daar zijn eigen invulling aan:

te48

 

ROOM WITH A VIEW

Op koninginnedag/koningsdag is het plein voor mijn huis van oudsher gereserveerd voor kinderen. Maar ook de volwassenen, met name de vaders en moeders, amuseren zich en zijn vaak creatief in het bedenken van leuke speeltjes die je kunt gebruiken tegen een geringe vergoeding. Hier de bellenblaasmachine van de overburen die bediend wordt door een van onze bekende buurtgenoten Thomas van Luijn:

te49

 

ROOM WITH A VIEW

Ik kan er niet genoeg van krijgen om honden te fotograferen die per fiets vervoerd worden: in bakjes voor en achterop, in karretjes achter de fiets of in bakfietsen, in veel gevallen samen met de kinderen of de boodschappen. Nederland moet wel een van de beste landen ter wereld zijn voor een hond. Deze man heb ik later gezegd dat ik hem met zijn hondjes had gefotografeerd en op facebook gezet, maar dat wist hij al:

te50

 

EN VANAF HIER DE 7 KLEINE PLASSENFOTO’S, LIJSTFORMAAT 30 X 40 CM, € 35,-:

DE MOZES EN AÄRON KERK:

te60

DAMRAK:

te68

MAGNA PLAZA:

te61

ATLAS AAN DE ACHTERKANT VAN HET PALEIS OP DE DAM:

te62

SCHREIERSTOREN EN NIKOLAASKERK. VERKOCHT:

te63

MONUMENT OP DE DAM, STOND IN 1999 IN HET PAROOL (NIEMAND MAAKTE TOEN NOG PLASSEN-FOTO’S):

te64

PALEISSTRAAT:

te67

 

ROOM WITH A VIEW

Dit is een van de oudere “uit-mijn-raam-foto’s” , ook al lang geleden afgedrukt en ingelijst.  Ik kan nog steeds bij ochtendzon dit soort foto’s maken, zelfs op verzoek. De schaduw valt op een bepaald moment van de dag nog steeds zo en dat zal nog wel even zo blijven: hij wordt geworpen door de theater-school tegenover mijn woning. Deze foto is niet te koop:

te69

 

Geplaatst in photography | 2 Reacties

DE HALLEN

 

baa21

Vervolg van de wandeling van eergisteren: vanaf de Kostverloren kade, de Bellamy straat en de ten Cate markt naar de Hallen, de oude tramremise, waar we wat gedronken hebben.

Groet

rené

baa22

 

baa23

 

baa24

 

baa38

 

baa25

 

baa26

 

baa27

 

baa28

 

baa29

 

baa30

 

baa31

 

baa39

 

baa33

 

baa34

 

baa35

 

baa36

 

baa37

 

Geplaatst in photography | Getagged , | Een reactie plaatsen

DE BAARSJES EN OUDWEST

 

baa1

Ik doe het wel vaker maar fotomaatje Jan niet, hoewel hij het ondertussen een beetje van mij heeft meegekregen: zomaar een gedeelte van de stad bezoeken waar je doorgaans niet komt en dan daar wat foto’s maken.

Deze keer stelde Jan het voor en ik had meteen het idee om richting De Baarsjes te gaan, en dat deden we dan ook. Je komt altijd voor verrassingen te staan en soms raak je in contact met mensen die je anders nooit zou zijn tegengekomen, en dat gebeurde nu ook.

Zo kwamen we langs een natuurtuin, geen idee dat die daar zomaar tussen de huizen bestond, en ook geen benul van wat we er aan zouden treffen. Nou, dat bleek dus een enorme wilde tuin waar je de omringende huizen niet eens meer zag, een beetje als mijn eigen volkstuin maar dan vele malen groter, met een wilde vijver en veel bloeiende gulden roede, springbalsemien en houtwallen. Ik vond het geweldig.

De man die ons aansprak en daar bij hoorde bleek jaren onder een brug geslapen te hebben maar had nu een huis, waar hij ondertussen weer uit wilde. Hij zat in de schuldsanering en vond Nederland een kutland. Hij gaf Huasca sessies. Daar had ik net in de Volkskrant wat over gelezen en dat leek me voor een enkele keer wel eens iets om te doen vanwege de inzichten die je er door opdoet. Alleen: het kan wel verkeerd vallen en dan heb je iemand nodig die je kan opvangen. Nou, deze man leek me daar niet echt het type voor. Er hingen daar wat lianen en hij wilde proberen of hij dat door dat brouwsel kon mengen, al wist hij niet zeker of het wel de goede lianen waren. Dus we hebben maar geen afspraak gemaakt om voor € 50,- een sessie bij hem te doen. Als je al door dat spul inzichten verwerft vraag ik me af welke inzichten HIJ heeft verworven.

Verder zijn we in de moskee geweest waarvan we dachten dat die nooit gebouwd was omdat er altijd moeilijkheden over waren, maar hij stond er dus echt, aan de Kostverloren kade als ik het wel heb. We mochten er foto’s maken trouwens. Wel zag ik daar de naam Milli Gürus, en hoewel ik er niks van af weet is wel blijven hangen dat dat in Nederland niet als een prettige club gezien wordt. Heerlijk om je met dat soort dingen niet te hoeven bemoeien.

Dit is de eerste helft van de foto’s, de tweede helft komt morgen.

groetjes

rené

 

baa2

 

baa4

 

baa6

 

baa5

Dat deed ik als kind ook: hoelahoepen:

baa7

 

baa8

 

baa9

 

baa10

 

baa11

Diezelfde man als op de foto hierboven in het park:

baa12

En geheel toevallig hier nog een keer:

baa13

 

baa14

De natuurtuin:

baa15

 

baa16

De Moskee:

baa17

Idem:

baa18

Idem:

baa19

Idem:

baa20

 

Geplaatst in photography | Getagged , | Een reactie plaatsen

BODYPAINTING OP HET MUSEUMPLEIN

 

bp1Kunstenaar Yoram Baruch organiseert regelmatig Body Paintings en gisteren was dat weer het geval op het Museumplein. Nu was het op de jaarlijkse Amsterdam Bodypaint Day die voor de derde keer gehouden werd.

Voor het eerst dat ik dat meemaakte, en ik moet zeggen: een aparte ervaring was het wel. De ene kunstenaar schilderde beter dan de andere, en het ene lichaam was interessanter dan het andere (wat niet per se betekende mooier of lelijker naar de westerse slankheids-norm), maar het meest bizondere vond ik toch dat je zomaar vrijelijk blote mensen kon fotograferen. Ik had het daar over met een naaktmodel en die zei dat hij het ook fantastisch vond dat je dat schaamteloos kon doen. En hij noemde dat woord omdat het behalve met mooie paintings toch ook wel iets met die naaktheid van doen had.

Er waren mensen met de meest uiteenlopende lichamen, tot en met transgenders of tweegeslachtelijken aan toe. Ik vond het wel dapper, zou het zelf niet zo snel doen. En waarom niet? Omdat ik dan toch uitga van het geaccepteerde schoonheidsideaal en vind dat ik daar veel te ver van af sta. Dus geen acceptatie van zoals ik er uit zie, terwijl ik het lichaam niet als “mijzelf” ervaar en weet dat ik het lichaam niet BEN????

Hierna heb ik nog een concert meegemaakt op de Kloveniersburgwal in het kader van het Grachtenfestival, kortom, het was een leuke zaterdag.

Groet

rené

bp2

 

bp3

 

bp4

 

bp5

 

bp6

 

bp7

Yoram Baruch beschildert samen met nog een kunstenaar deze aparte oude man:

bp8

 

bp9

 

bp11

 

bp12

 

bp13

 

bp14

 

bp15

 

bp16

 

bp17

 

bp18

 

bp19

 

bp20

 

bp21

 

bp22

 

bp23

 

bp30

 

bp24

 

bp25

Yoram Baruch beschildert zijn interviewster:

bp26

Hier een interview met de initiatiefnemer:

bp31

 

bp28

 

bp29

 

Geplaatst in photography | 3 Reacties

GRACHTENFESTIVAL

 

gr1

Gisterenavond de opening van het twintigste Grachten-Festival op de Kloveniersburgwal. Het was niet helemaal mijn muziek maar wel een leuke atmosfeer, goede vormgeving met o.a. een wisselende belichting van het Compagnietheater.

Foto’s met 12800 ISO dus erg korrelig.

Groet

rené

gr2

 

gr3

 

gr4

 

gr5

 

gr6

 

gr7

 

gr8

 

gr10

 

gr11

 

gr12

 

Geplaatst in photography | Getagged , , | Een reactie plaatsen

VRIJDAG 11 AUG: LAATSTE DAG TENTOONSTELLING AMSTELKERK

 

AMSTELKERKLAATSEDAG

Geplaatst in photography | Één reactie

RONDJE OOSTERDOK

 

oo1

Gisteren aan het einde van de middag een rondje Oosterdok gedaan.

Weer geprobeerd andere foto’s te maken dan dat ik er al van gemaakt heb, want ik kom er natuurlijk nog al eens met mijn trouwe vriend…

….de camera.

Groetjes

rené

 

oo2

 

oo3

 

oo4

 

oo5

 

oo6

 

oo7

 

oo8

 

oo9

 

oo12

 

oo10

 

oo14

 

oo15

 

oo16

 

oo17

 

oo18

 

oo19

 

oo20

 

oo21

 

oo22

 

oo23

 

oo24

 

oo25

 

oo26

 

oo28

 

oo29

 

oo31

 

oo32

 

oo33

 

Geplaatst in photography | Getagged , , | 2 Reacties