DE KUST TEN ZUIDEN VAN LISSABON

 

k1Vanuit Oporto zijn we met een huurauto in één dag naar het zuiden gereden over de tolweg. We wilden eerst snel voorbij Lissabon en dan de secundaire wegen nemen om de kust te kunnen bekijken. De eerste 5 foto’s zijn nog van het gebied tussen Oporto en Lissabon langs de snelweg genomen. Ik laat dat zien omdat het dat gedeelte van Portugal is waar een aantal jaren geleden die enorme bosbranden hebben gewoed, ik herinner me dat nog goed. Je ziet hoe de natuur zich aan het herstellen is. En bij een wegrestaurant zag ik wat beestjes.

Je kon niet echt langs de kust rijden ten zuiden van Lissabon, maar we namen af en toe een zijweg om de kust te bereiken, Jan wist een aantal mooie plekjes.

Groet

rené

k2

Vanuit de auto genomen, dit zijn volgens mij kraanvogels:

k4

Bij een wegrestaurant waar we even pauzeerden:

k5

Bidsprinkhaan op de parkeerplaats van het wegrestaurant:

k31

Zo lijkt de kust niet echt interessant, maar Jan kende het en als je uitstapt blijkt het inderdaad prachtig, zie de volgende foto’s. Het is in de buurt van Sines:

k6

 

k7

 

k8

 

k8b

 

k9

 

k10

 

k11

Zeezout:

k12

 

k13b

 

k14

Ook in de buurt van Sines, de volgende 6 foto’s zijn daar genomen:

k16

 

k17

 

k18

 

k19

 

k20

 

k22

En dit is weer een eind verderop langs de kust:

k23

 

k24

 

k25

 

k26

 

k27

Onderweg, bijna het einddoel Aljezur bereikt:

k28

 

k29

Het uitzicht van ons appartement iets buiten Aljezur:

k30

 

Geplaatst in photography | Getagged , , | Een reactie plaatsen

OPORTO: LAATSTE FOTO S, ALLES DOOR ELKAAR

 

pp1Ik zoek bij mijn blogjes altijd naar thema’s, of misschien moet ik zeggen dat zich bij mijn foto’s altijd thema’s aandienen, want het gaat bijkans automatisch, al is het wel een uitzoekerij.

De reden daarvan is misschien dat ik het overzichtelijk wil houden, een soort semi-journalistieke aanpak. Wat in het geheel NIET journalistiek is, is dat ik weinig informatie over het gebodene geef: zo vermeld ik b.v. bij de reportages over Oporto niet wat voor kerk het is, hoe oud en zelfs niet welke naam ze er aan gegeven hebben. Het is n.l. een “dagboek” en zo voel ik dat ook, het gaat meer om mijn eigen beleving. Maar om dat gebrek aan info op te vangen breng ik dus een soort logica aan in de volgorde van de foto’s, en dat zou je dan thematiek kunnen noemen.

Maar qua fotografie is het ook erg leuk om helemaal geen thematiek te hebben, gewoon mooie foto’s neer te zetten. Dat is trouwens ook veel minder werk. En dat heb ik bij dit laatste blog over Oporto gedaan. Al zou je kunnen zeggen dat er toch een thema is: Oporto.

Groetjes

rené

PS: de eerste foto is trouwens de oever vanaf de overkant van de Douro genomen:

Sommige winkels hadden nog echt die jaren-vijftig uitstraling:

pp2

Westoever:

pp3

Vanaf de toren:

pp4

Westoever vanaf de “Eiffelbrug”:

pp5

Westoever:

pp6

Vanaf het pleintje voor de kathedraal:

pp7

Vanaf de toren:

pp8

Twee toeristen:

pp9

Het grootste plein, vlakbij waar we zaten en waar we een keer Italiaans hebben gegeten, vanaf de toren:

pp10

Hetzelfde plein vanaf de grond:

pp11

Hij glimlachte en bewoog langzaam zijn linkerhand in een groet toen we hem een euro gaven:

pp12

Stadsnomade. Je zag mensen af en toe op straat slapen:

pp13

Vanaf de Eiffelbrug:

pp14

Idem:

pp15

Westoever:

pp16

Hier hebben we een half uurtje op een terrasje gezeten omdat we het trammetje dat niet kwam naar beneden wilden zien rijden:

pp17

Vanaf de Eiffelbrug:

pp18

Idem:

pp19

Vanaf de Eiffelbrug gesprongen, wij zaten op de Westoever in de schaduw:

pp20

Idem:

pp21

Pleintje vlakbij het hotel:

pp22

Idem:

pp23

De kathedraal, dit zou de sacristie kunnen zijn:

pp24

Vanaf de toren:

pp25

Aan de oever van de Douro:

pp26

Op de Westoever was een kabelbaan vanaf de waterkant naar de hoge Eiffelbrug, hebben we niet gedaan:

pp27

Hier en daar nog die fotogenieke oude meuk:

pp29

Straatje met ook nieuwe huizen:

pp30

Het was droog:

pp31

Markthal:

pp32

Museum met een tentoonstelling van Frida Kahlo:

pp33

Tegelwand met oud vrouwtje:

pp34

Op de westoever waren veel port-bedrijven gevestigd:

pp35

‘s-Avonds namen we vaak geen camera mee, maar toen we met heel veel geluk, want het was overal vol, toch een vrij tafeltje met uitzich over de Douro tegenkwamen herinnerde ik me plotseling dat je ook met je mobieltje foto’s kan maken. Was even uitzoeken, maar het lukte:

pp36

Laatste Oporto-foto: vanaf de westoever naar de oude stad:

pp37

 

Geplaatst in photography | Getagged , , | Een reactie plaatsen

OPORTO: KERKEN

 

po23In Oporto kan je niet om de kerken heen: ik denk dat minstens de helft van de grote bijzondere gebouwen katholieke godshuizen zijn. Ik vind zelf de buitenkant vaak leuker dan het interieur dat ik doorgaans snel gezien heb, al zijn er uitzonderingen. Jan is iets meer in de binnenkant ervan geïnteresseerd dus we zijn toch wel wat kerken in geweest, al stond ik dus meestal na een paar minuten weer buiten.

Ik werd een keer door Jan gebeld terwijl hij zacht sprekend vroeg waar ik me in een bepaalde kathedraal bevond omdat hij me niet kon vinden. Hij had niet gehoord dat ik hem had toegefluisterd, na er 1 minuut in vertoeft te hebben, dat ik naar buiten ging en op het pleintje op hem zou wachten. Ik vond het veel te druk. Die mobieltjes zijn soms wel echt een uitkomst trouwens, op de Eiffelbrug waren we elkaar in het stikkedonker ook al kwijt geraakt.

De reden dat ik niet graag lang in kerken ben is misschien omdat ik vaag in mijn achterhoofd het gevoel heb dat kerken voor geestelijke zaken bedoeld zijn en niet als toeristische attractie. Bovendien zou godsdienst niet iets cultureels moeten zijn in mijn optiek, dan is het een uiterlijke vorm geworden. En helaas is dat het geval bij alle grote godsdiensten: het is meer een cultuurverschijnsel geworden, net zoiets als nationalisme: wij horen bij elkaar en dit zijn de normen die wij hanteren, en bovendien weten we het beter dan de anderen en zijn we dus ook beter.

Waar we wel allebéi erg van houden zijn de kerktórens. Er is geen stad die we bezochten waar we niet een toren beklommen hebben. In Oporto was er een toren vlakbij ons hotel, dus die zijn we op geweest. Je moest wel eerst over de eerste en tweede etage van de kerk lopen om de ingang van de toren te bereiken, dus ook daar het interieur gezien. En een paar fotootjes gemaakt natuurlijk, toch.

Groet

René

po2

De voorkant van de kerk met de tegeltjes van hierboven. Het bleken twee kerken naast elkaar te zijn:

po3

In de eerste was een mis aan de gang, dus meteen weer stilletjes naar buiten, na snel één fotootje gemaakt te hebben. Ik snap niet dat ze de deur niet op slot doen tijdens een mis:

po4

Dit was de tweede kerk ernaast:

po5

Dit zagen we toen we in Oporto aankwamen en vanaf de metro 200 meter naar ons hotel moesten lopen in een zijstraatje rechts hiervan:

po5b

En zo zag het er overdag uit:

po6

De toren ervan zijn we dus op geweest:

po7

Eerst moest je een rondje kerk doen over de eerste en tweede etage:

po10

 

po8

 

po9

De rechtertoren was het dus die we beklommen hebben:

po11

En de vorige foto is genomen vanaf het pleintje beneden naast de kathedraal, daar waar de mensen in de zon staan:

po12

Maar de eerste avond hadden we die kathedraal ook al gezien, al dachten we toen dat het ook wel eens een kasteel zou kunnen zijn, vanwege de kantelen:

po13

Typisch een ridder voor een kasteel:

po14

Ook die kathedraal had van die Delftsblauwe tegeltjes:

po15

In die ene minuut dat ik er was heb ik deze foto gemaakt, het bewerken duurde langer dan het hele bezoek:

po17

Hier werd ik door Jan gebeld waar of ik me in de kerk bevond:

po16

In de verte een tegeltjes-kerk die we niet bezocht hebben:

po18

Dezelfde kerk ‘s-avonds: we zagen hem steeds omdat we de andere kant omhoog moesten om langs “onze” kerk naar het hotel te gaan:

po19

Ook niet bezocht:

po20

Idem:

po21

Zelfde kerk overdag:

po22

 

Geplaatst in photography | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

OPORTO: STATION SAO BENTE EN OMGEVING

 

s1Oporto “doen” in anderhalve dag, oppervlakkig gezien zou je denken dat dat veel te weinig is om een goede indruk te krijgen. Of dat je zou moeten haasten om alles te kunnen zien. Dat laatste zou misschien kunnen, maar dan moet je dat wel willen en dus voorbereiden.

Nou, we wilden niks en hadden niks voorbereid. Dat komt omdat we het allebei leuk vinden om door steden te lopen en te kijken en te fotograferen, niet om kennis op te doen maar om te genieten van de schoonheid en atmosfeer van een stad. Van Oporto wist ik alleen van de brug en van een mooie wereldberoemde boekhandel met prachtige trappen. Die brug hoefde je niet te zoeken en de rijen voor de tickets van € 5,- voor die boekwinkel, want het is een toeristische attractie, waren ons veel te lang: dus niet (zag net dat ik dat gisteren ook al zei).

We hebben alles in mijn extreme slentertempo gedaan, Jan heeft een hogere kruissnelheid maar paste zich aan, en hebben heel relaxt ontzettend veel gezien, al moet je mij niet vragen om een naam of jaartal van de kerken, gebouwen en pleinen die we gefotografeerd hebben.

Dit blog gaat over het station waar we de avond ervoor langs waren gekomen waarbij we dachten dat dat wel leuk zou zijn vanwege de tegelwanden die we binnen dachten te zien. En dat bleek geen onzinnige gedachte want het was prachtig. Ook de directe omgeving was erg fotogeniek.

groet

rené

PS: opeens herinner ik me hoe ik dat van die bijzondere boekhandel wist!! Ik heb indertijd een wens-foto-project gedaan in Flesseman waar ik toen werkte, en een van de bewoners, dhr. Putman, had als wens dat hij nog eens naar Oporto wilde. Toen heb ik allerlei foto’s van de stad gedownload en hem laten zien, daar was die boekhandel bij. De bedoeling was dat hij er een uit zou kiezen waarna ik een foto van hem zou maken en hem in die foto zou monteren. Maar later veranderde hij van wens en wilde hij voor het Kremlin gefotografeerd worden, en dat gebeurde uiteindelijk. Zie HIER.

De overkapping rechts is van het station:

s2

Om de een of andere reden viel dit huis me op. Misschien vanwege de tegeltjes. Later kon ik het met de bewoners erbij fotograferen, zie beneden:

s3

Alle eerste foto’s dus vanaf de zijkant van het station:

s4

 

s5

Een doosboek. Gefotografeerd, dan hoef ik het niet mee te nemen:

s6

Ik geloof dat Jan dit schattige katje wilde aaien:

s7

Naar de andere kant:

s8

Binnen, met tegeltjes:

s9

Trok, net als de boekwinkel, niet alleen de mensen waarvoor hij gebouwd was maar ook toeristen die niet met de trein mee wilden maar aan waren komen vliegen, zoals wij:

s11

 

s12

 

s13

 

s14

 

s16

 

s17

 

s18

De yoghurt-ruimte:

s19

Het is een kopstation en de lijnen gaan meteen een tunnel in………

s20

…….en wij dus ook, maar wel lopend:

s21

Ik had verwacht dat we woeste spoorwegpolitie achter ons aan zouden krijgen, maar in Portugal mag alles, een heel relaxt volk:

s22

Het huis dat ik buiten het station ook al fotografeerde, nu mét bewoners:

s24

 

s25

 

s30

 

s26

Vorige foto uitvergroot:

s27

 

s28

Ik ben helemaal vergeten de voorkant te fotograferen, dus hier een foto vanaf de toren die we beklommen hebben. Daar komt trouwens ook nog wel een blogje over:

s29

Bleek ik hem toch de avond tevoren bijna in zijn geheel gefotografeerd te hebben, kwam hem net tegen:

s31

 

Geplaatst in photography | Getagged , | Één reactie

OPORTO: DE LUIS I BRUG VAN EIFFEL

 

por1Oporto ligt aan de Douro die zich diep heeft ingesleten in de aardkorst. De stad ligt er dus hoog boven, al zijn de hellende wanden langs de rivier ook bebouwd. Vanwege die steile oevers hebben de Portugezen daar een aantal hoge bruggen gebouwd waarvan de Luis I brug de beroemdste is. En wel hierom: hij is gebouwd door Gustave Eiffel, de man die ook de naar hem genoemde toren in Parijs ontwierp, en dat is te zien.

Als je vanaf de stad naar de brug loopt, wat wij op onze eerste avond deden, heb je eigenlijk niet zo in de gaten hoe spectaculair dat bouwwerk eigenlijk is: het bovenste wegdek, alleen voor de metro en voor voetgangers, is op ongeveer dezelfde hoogte als waarop je aan komt lopen, dus dat is niet wereldschokkend, zie de foto hierboven. Maar kijk je naar beneden dan zie je hoe hoog hij is, al zie je alleen die hoogte en nauwelijks iets van de brug zelf. Het imposante ervan word je pas gewaar als je afdaalt via de trap naast en onder de brug.

De avond-foto’s van de brug zijn van de twee avonden die we in Oporto waren. Maar ook overdag gingen we daar kijken, het is een van de grootste attracties van de stad. Ik had van tevoren behalve de brug als enige must-see nog de wereldberoemde boekhandel op mijn lijstje. Die bleek vlakbij ons hotel, maar je moest achterlijk lang in de rij staan voor een kaartje en daar hadden we geen zin in.

Oporto vond ik een van de allermooiste steden die ik ooit gezien heb, werkelijk schitterend. Maar achteraf vond ik Lissabon misschien toch nog net iets mooier. Gelukkig hoefde ik geen keuze te maken.

groetjes

rené

por2

 

por3

 

por4

 

por5

Boven de metro op de brug, daaronder de trap naar het onderste wegdek, dat voor de auto’s etc. en de voetgangers. Het zag er allemaal erg verwaarloosd uit, erg fotogeniek dus:

por6

 

por7

 

por45

 

por8

De brug van onderen met het onderste wegdek. Duidelijk van Eiffel dus:

por9

 

por10

 

por11

Totaaltje:

por12

Overdag daalden we af van dezelfde oeverkant maar nu vanaf de oude stad gezien rechts van de brug, ook weer rustieke oude meuk:

por14

 

por15

 

por43

Je kon niet alleen over de brug lopen of rijden, je kon er ook van AFSPRINGEN. Dat hebben we niet gedaan:

por17

Ze vroegen aan de toeristen 1 euro elke keer als er iemand sprong. Hebben we gedaan, zo’n jongen gun je toch wat nietwaar:

por18b

Hij riep steeds om die ene euro naar de kijkers, en aan zijn maatjes of er al genoeg in de pet zat:

por19

 

por20

Genoeg opgehaald dus gesprongen:

por21

 

por22

Het was heet en we vonden een lekker plaatsje in de schaduw langs de oever. We hebben er wel 1,5 uur zitten kijken en fotograferen:

por23

Dit was o.a. ons uitzicht:

por30

En aan de overkant begonnen ze ook te springen:

por24

 

por25

 

por26

 

por28

 

por27

 

por31b

 

por32

Op een gegeven opgenblik kwamen ze allemaal aan de kant van de oever waar wij zaten, wat betekende dat de foto’s veel scherper en mooier werden, waardoor we gestimuleerd werden wederom de sprongen te gaan fotograferen:

por33

Ze begonnen spelletjes te spelen, wat we ook niet erg vonden:

por35

 

por34

Hoeveel kruisen je ook droeg, het bleef toch niet ongevaarlijk en besschadigingetjes waren niet te vermijden: rechtsboven zijn navel is hij wat geschaafd en op de volgende foto zie je zijn hand enigszins bebloed:

por36

 

por37

In tegenstelling tot het springen aan de overkant, waar je makkelijk uit het water op de oever kwam, moest je hier iets van 20 meter tegen de steile rotsen klimmen, bloedlink:

por38

Brrrrrrrrrrr:

por39

Het was echt waaghalzerij:

por40

En hij DOOK dus, brrrrrrrrrrrrrrrr:

por47

Dit was op onze terugweg, weer aan de andere kant van de brug:

por41

idem:

por42

 

Geplaatst in photography | Getagged , , | Een reactie plaatsen

OOSTERDOK: BOEKING PUNT KOM

 

b1Toen ik vrijdagavond een rondje Oosterdok deed zag ik heel in de verte iemand in een oranje werkpak aan het werk in het gat dat het gebouw van Boeking Punt Kom gaat worden (ik schrijf het voor de zekerheid zó om te voorkomen dat als iemand ergens de bedrijfsnaam intikt hij hier terecht komt).

Het was rond 18.30 u. en ik vond het een beetje een vreemde tijd om daar nog te werken. Dus ben even gaan kijken: cement/beton gladstrijken/drogen, kon niet wachten kennelijk.

Meteen even de stand van zaken gefotografeerd. Niet voor niets is dit een blogje over dit bedrijf: ik hou even een blogpauze.

groetjes

rené

b3

 

b2

Alleen aan het werk op dat gigantische terrein, moet een aparte ervaring zijn:

b4

 

b5

 

b6

 

b7

 

b8

 

b10

En gisterenavond ben ik er weer geweest: je kan n.l. nergens in Amsterdam zo goed ECHT langs het water lopen: meestal liggen er woonboten b.v. Het voelt heel buitenlands aan. Je hoeft dus eigenlijk niet naar het buitenland, maar ja, Boeking Punt Kom hè.

bb1

 

Deze “foto” van het nieuwe gebouw klopt niet: zo hebben ze de hoogste etages van het conservatorium helemaal door laten lopen naar de voorkant, en hebben ze de brug verplaatst. Dat laatste waarschijnlijk omdat die vóór het gebouw zou staan en dan komt het minder mooi uit, zie ook de foto híérna:

bb2

 

bb3

 

bb4

 

Geplaatst in photography | Getagged , , | Een reactie plaatsen

VOGELDORP 100 JAAR

 

v1

Vorig jaar bestond onze volkstuin Buitenzorg 100 jaar en gisteren werd het 100-jarig bestaan van het naastliggende Vogeldorp gevierd. Op initiatief van Martin, tuinder met stevige banden met Vogeldorp, werd het dorp op uitbundige wijze gefeliciteerd door Buitenzorg: een door hem gekweekte boom werd aangeboden na eerst feestelijk rondgereden te zijn door de wijk. De optocht werd opgeluisterd door de heerlijke klanken van de band TOETERS EN BELLEN waar vriendin Joke in speelt en waar hijzelf ook ad hoc de percussie verzorgt zoals ook nu.

Als vogels verklede kinderen van de tuin belden overal aan om de bewoners naar buiten te lokken als ze al niet uit zichzelf op het feestgedruis waren afgekomen. Ik was gevraagd om foto’s te maken, al waren er vele fotografen en was ook AT5 aanwezig, dus daarom zijn het hier nogal veel foto’s. Er werd vertrokken vanuit de tuin, dus daar zijn de eerste drie van.

Na afloop was er feest tot laat in de avond op het Vogelplein, o.a. geïnitieerd door De Key, de woningbouwvereniging die de wijk renoveerde (duurde 7 jaar). Daar trad ook het volksoperakoor op dat een paar maanden geleden die geweldige volksopera bracht over de geschiedenis van Vogeldorp. Zie HIER het blog dat ik er toen over maakte, en HIER het tweede. Ze zongen een strijdlied uit die opera over 25 jaar geleden toen de wijk weer eens bedreigd werd met sloop.

Groetjes

rené

De straatband vertrekt vanuit Buitenzorg:

v2

Inmiddels zijn we 101 geworden:

v3

Op de achtergrond de foto’s van het Bredero-college aan de Meeuwenlaan:

v5

Vogelkinderen:

v4

 

v6

 

v7

Een oude buurtbewoner wordt de werking van de vogel uitgelegd:

v8

Marijke: bestuurlid Buitenzorg en bewoonster van Vogeldorp:

v9

 

v10

 

v11

Martijn trekt de kar en Ivonne draagt de vlag van Amsterdam. Ze vormden vroeger het duo Jacques en Jacqueline waarmee ze menig feest ontregelden:

v12

 

v13

 

v14

 

v15

 

v16

Belletje trekken als het niet mag is natuurlijk spannender, maar dit vonden ze toch ook wel erg leuk:

v17

Eigenlijk kom ik nooit in Vogeldorp, ik was verbaasd hoe mooi de architectuur ervan eigenlijk is:

v18

 

v19

 

v20

 

v21

 

v22

Voorzitter Gerrit kondigt de weduwe van Simon Vinkenoog, Edith, aan die een gedicht van Simon gaat voordragen:

v23

Het gedicht gaat over een boom:

v24

 

v25

Een Vogelbuurtbewoonster:

v26

Als symbolische aanbieding van de boom wordt hij begoten:

v27

Tot slot speelde de band nog een prachtig nummer:

v28

AT5 interviewde een oude bewoonster:

v29

Volksopera:

v30

Een van de initiatiefneemsters van het anti-sloop-verzet van 25 jaar geleden:

v32

 

v33

 

v31

 

Geplaatst in photography | Getagged , , , , | 4 Reacties

GEWOON EN BIJZONDER: RAAR EN LEUK

 

ra1Ik heb het al jaren en ben er zelf zo aan gewend dat ik het de gewoonste zaak van de wereld vind. Maar deze week dacht ik: zo heel gewoon is het nou ook weer niet want ik heb er nog nooit iemand over horen vertellen. Hoewel dát nou juist wel weer zou kunnen komen omdat het nou eenmaal gewoon ís, maar eigenlijk geloof ik dat niet.

Wat is dat bijzonder gewone dan? Ik leg het uit.

Het heeft met fotobewerking te maken. Meestal maak ik uitsnedes van een foto. Dan maak ik een qua grootte instelbare rechthoek (met dezelfde verhoudingen als de foto) zó groot als ik denk dat mooi is en dan ga ik met die rechthoek over de foto schuiven.

En dit is het bijzondere: ik voel dat schuiven in mijn hersens. LETTERLIJK. Het voelt aan alsof er echt iets beweegt in mijn hersens, en dat gebeurt op een hele specifieke plaats: bijna midden op mijn hoofd iets naar voren, een centimeter of anderhalf onder mijn schedeldak.

Maar er gebeurt meer.

Ik schuif en schuif, en op een gegeven ogenblik heeft de rechthoek het totale evenwicht bereikt, de juiste plek, op de millimeter nauwkeurig. En ook dát voel ik in mijn hersens!!! Een soort klik, een soort opluchting. En, en nou wordt het helemaal weird, weet je waar die opluchting voor de helft vandaan komt? Niet alleen krijg ik n.l. een gevoel van totale reiniging/evenwichtige rust/helderheid of hoe je dat ook moet noemen, er zijn eigenlijk geen woorden voor. Maar het heeft er bovendien vaak mee te maken dat ik licht MISSELIJK word als dat evenwicht er niet is, dus als ik even stop om te kijken in welke richting ik verder moet schuiven, en die lichte misselijkheid verdwijnt precies op het moment dat ik de exact juiste plek heb gevonden. Een soort KATHARSIS!!

Ik verzin dit niet hoor, het gaat echt zo. Ik denk wel eens dat het met de gulden snede te maken heeft. Hoewel ik niet precies weet wat dat is denk ik dat het een totaal evenwichtige buitenkant zou kunnen zijn die, vanwege zijn volmaaktheid, contact legt met een totaal “rustpunt” dat iedereen in zich heeft. Maar dat is puur speculatie. Eigenlijk denk ik dat dat niet zo is, maar het is wel een mooie gedachte, toch?

Ik heb het aan de hand van een foto van het Waterlooplein duidelijk proberen te maken in dit blog. Alleen moest ik daarvoor een rechthoek maken op een ingewikkelde manier omdat het selectie-instrument waarmee ik dat altijd doe niet vastgelegd kan worden. Heb een zwarte rechthoek kunnen maken, normaal is het een witte rechthoek met stippellijnen, maar deze kon vastgelegd worden. Maar het is dus een benadering.

De eerste is de oorspronkelijke foto.

Groetjes

rené

Eerst ruwweg de grootte van de toe te passen uitsnede bepalen:

ra2

Beetje naar links geschoven want nu staat de linker man er helemaal op. Maar ik vind hem totaal uit zijn evenwicht: witte vlak van de auto te groot, kademuur scheef (die lóópt ook omhoog maar ik vind het niet mooi op de foto). En de foto rechtgezet (vooral rekening gehouden met de staander van de kraam uiterst rechts). Als ik de foto hierboven en hieronder na elkaar zie dan krijg ik steeds dat opluchtingsgevoel in mijn hersens bij de foto hieronder:

ra4

Nu de linker man en de kademuur er af en voor het evenwicht de foto iets naar rechts geschoven. HIER WERD IK DUS LICHT MISSELIJK omdat hij, zo vlak bij het totale evenwicht, scheef is komen te staan bij het verschuiven. Vooral als ik op en neer scroll met de foto hierna krijg ik dat gevoel telkens weer opnieuw:

ra5

Want hier staat hij in zijn evenwicht, ik voel dat als een enorm verschil met de vorige foto. Als ik op en neerscroll krijg ik dus steeds dat gevoel van LICHT MISSELIJK naar KATHARSIS:

ra6

Maar omdat ik het wachtbord zo dicht bij de rand niet mooi vind maak ik de foto ietsjes groter en maak ik de uitsnede:

ra8

Wachtbord bleek ik toch helemaal niet mooi te vinden dus weg: maar nu teveel wegdek in verhouding met het interessante midden-gedeelte van de foto:

ra9

Dus een deel van het wegdek weg maar nu vind ik de halve rugzak en de duif erg afleiden:

ra10

Dus nog meer gecropt:

ra11

Het randje boven het bord DIV.BELEGDE etc stoorde me, dus weg. Maar omdat ik nu dichterbij zit stoort me de kromming van de staander op de voorgrond vóór de man bij de autodeur:

ra12

Dus nog meer gecropt:

ra13

Maar dat vond ik ook niet mooi al heeft de foto wel evenwicht, dus weg halve man. Maar nu vind ik hem weer uit zijn evenwicht:

ra14

Dus nog meer gecropt en iets rechter gezet. Bij het rechtzetten kreeg ik weer het KATHARSIS-GEVOEL IN MIJN HERSENS. Als ik  de foto hierboven en hier beneden na elkaar scroll krijg ik wederom dat misselijkheidsgevoel en dat opluchtingsgevoel bij de laatste.

Ik heb hem ondertussen zo gecropt dat ik hem niet scherp genoeg meer vind trouwens, maar qua evenwicht zeggen mijn hersens dat het klopt:

ra15

 

Geplaatst in photography | Getagged , , , , , | 3 Reacties

MET ANDERE KLEUREN VERANDERT ALLES EN NIKS

 

kl1

De wereld zou er heel anders uit zien als er alleen maar andere kleuren gebruikt zouden zijn bij het ontwerp.

Terwijl toch alles hetzelfde zou zijn.

Dus dezelfde dingen kun je gewoon ook anders zien. Het hangt gewoon af welke bril je opzet.

Of welke bril je op WIL zetten.

Groetjes

rené

kl2

 

kl4b

 

kl5

 

kl6

 

kl7

 

kl8

 

kl9

 

kl11

 

Geplaatst in photography | Getagged , , | Een reactie plaatsen

BIJZONDERE BEZOEKER IN DE TUIN

 

tt1Ik wist wat niet wat ik zag, een kolibri-vlinder, gisteren in mijn tuin. Twee keer kwam hij langs, de eerste keer nog geen vijf seconden en de tweede keer ietsjes langer. Maar op een ongunstige plaats om te fotograferen en bovendien was hij razendsnel. Maar deze is toch aardig gelukt nog.

Over het algemeen dit jaar weinig insecten. Ik zie dat ook aan de voorraadkasten van de spinnen, die zijn meestal bijna leeg. Ik zie vaak maar één ingemaakt insect, meer is het meestal niet. Dat betekent dat veel spinnen het zwaar krijgen in de winter, denk ik. En dat de kikkers daar ook last van hebben trouwens.

Maar zoals altijd valt er toch genoeg te fotograferen in mijn tuin, al is het niet altijd spectaculair, het is wel allemaal de moeite waard vind ik. Foto’s allemaal van gisteren.

Maar dat fotograferen is toch niet het hoofdbestanddeel van mijn verblijf in de tuin, dat is toch het er gewoon ZIJN. Een paar dagen geleden haalde ik Adyashanti aan die het er over had dat je door een boom als boom te benoemen de boom niet meer ziet. Hetzelfde heb ik opeens met mensen. Niet dat ik iemand niet bij de naam noem, maar ik voel opeens heel sterk wat het met je doet als je een aspect van iemand afkeurt. Dan kun je nooit meer de hele persoon zien in zijn wezen, hoe hij echt is in zijn totaliteit: het afgekeurde aspect is een soort buitenste schil waar je dan niet meer doorheen komt. Ik wist altijd wel dat je niet moest oordelen, maar opeens is dat in volle duidelijkheid doorgedrongen, al kan ik het misschien hier niet goed onder woorden brengen.

Voortschrijdend inzicht.

groetjes

rené

Ingepakte bij of wesp. Ik heb nog eens eens gedicht gemaakt daarover, ga het even zoeken: HIER staat dat:

tt2

Hars van de wilde kers:

tt3

Nog niet alle appels heb ik geplukt:

tt4

Schildpadbloem:

tt5

Stippeltjesmot als proviand:

tt6

Vergrootglasdruppels:

tt7

Deze wolfsmelk kwam spontaan in een houtwal op: ben ik heel blij mee, het werkt écht, al die zakken aarde die ik op die takkenwallen heb gegooid:

tt9

Nog steeds een paar vlinders in de tuin:

tt10

Dit insect had ik wel in levende lijve willen zien:

tt11

 

tt12

Knop van een rododendron, volgend jaar de bloem:

tt13

 

tt14

De schrik van de tuinder, en van de buren, wordt hij wel genoemd: Japanse bruidsluier, oftewel Japanse knoop. Ze doen er panisch over maar ze zijn prima in de hand te houden. Het is wel zo dat als je er niks aan doet hij de hele tuin overneemt. Maar ik heb hem al 20 jaar en geen centje pijn, trek hem er gewoon uit waar ik hem niet wil hebben:

tt15

 

tt20

De eerste keer dat de kolibri-vlinder langs kwam. Ik had mijn camera met macrolens in de hand, dat was wel jammer:

tt16

 

tt18

 

tt19

 

Geplaatst in photography | Getagged , , , | Een reactie plaatsen